Column

Marcel Hoe simpel kan het zijn?

Zelden zoveel horen zeiken als op de Horecava, de jaarlijkse beurs voor horecaondernemers in de RAI te Amsterdam. De bekende onderwerpen: het rookverbod, de crisis – dat vooral – en alle betutteling van de overheid.

De eigenaresse van een Brabants eetcafé kwam in Hal 3 – thema: Puur – een bekende tegen.

„Hoe gaat het?”

- “Ja, ruk, rukker, rukst.”

Het gesprek werd onderbroken door een verkoper van groenten die het gezelschap vroeg of ze wel eens aan radijs dachten.

Alsof ze water zagen branden.

De verkoper, een man met een ‘made in Holland’-button op de revers van zijn jasje, ging onverstoorbaar door.

„Als u aan radijs denkt, wat denkt u dan?”

- „Nou gewoon, vies”, zei de bekende.

„Radijs, daar kun je natuurlijk prachtig plakjes van maken”, zei de verkoper, „leuk voor op de rand van het bord. Hoe simpel kan het zijn? Hoe mooi is de natuur?”

Even later kwam hij terug met een schoteltje met plakjes radijs.

„Zie je de kleuren, de smaken en de structuren? Hollandser dan Hollands, Hollandser kan het niet.”

Daarna op een bijna samenzweerderige toon: „Lekker vertrouwd.”

Een idee rijker – radijs op de rand van het bord –wandelden de twee door.

Bij de stand van ‘de Kweker’ was een kok bezig met een stuk vlees.

„Hee”, vroeg de Brabantse, „wat ben jij aan het bakken?”

De kok: „Ik regeneer, ik warm het eventjes op.”

- „In Den Bosch noemen we dat bakken.”

De kok deelde stukjes vlees uit.

„U proeft een stukje Texels lamsnek, van een Texels lammetje. Op Texel opgegroeid en op Texel geslacht.”

Een kraam verderop kregen ze een tomaat.

De Brabantse kreeg er een met een vlekje erop.

„Ja, een kleine vergroeiing”, constateerde de verkoper. „Dat past binnen het plaatje van een levend product. Consumenten zijn te veel ingesteld op perfectie. Horecaondernemers moeten durven om het verhaal achter een groente te vertellen. Er zijn ook groenten met een kleine vergroeiing.”

Het was voor het eerst dat ze iets hoorden waar ze wat mee konden.

„Dat ga ik voortaan ook doen”, zei de eigenaresse van het Brabantse eetcafé. „Zeggen dat het vlees op Texel is geslacht en als het dan nog niet smaakt past dat binnen het plaatje van een levend product. Hoe simpel kan het zijn? Hoe mooi is de natuur?”