Jack is terug. Maar hoe...

Het bekende Tom Clancy-personage Jack Ryan is door Hollywood weer van stal gehaald // Niet al te ambitieus deze keer, helaas // Pompende muziek en montage moeten een mager plot verhullen

Dat Hollywood het liefst blockbusters maakt die zijn gebaseerd op personages die het publiek kent, maakt Jack Ryan: Shadow Recruit weer eens duidelijk. De gedachte is dat mensen eerder naar de bioscoop zullen gaan voor een bekend personage uit strips, boeken of eerdere films, dan dat ze zich een nieuwe held eigen willen maken. Herkennen gaat boven wennen.

Dus is Tom Clancy’s bekende CIA-analist Jack Ryan maar weer van stal gehaald.

Vreemd genoeg werd niet een nog onverfilmd boek van de vorig jaar overleden thrillerauteur gebruikt, maar is er een nieuw scenario geschreven waarin een nog jonge Ryan – eerder memorabel neergezet door Harrison Ford – de hoofdrol speelt. Zo kan hij weer een tijdje mee: de producenten hopen op een nieuwe franchise die de studio nog jaren als melkkoe kan gebruiken. Jammer genoeg is het scenario, een al jaren op de plank liggend actiefilmscript dat werd afgestoft en herschreven, een amalgaam van situaties en plotwendingen die nogal afgekloven aandoen. Het is sowieso allemaal erg retro, inclusief de schurkenrol van de Russen; de Koude Oorlog is hier nog springlevend.

Het basisidee is wel sterk: tien jaar na 9/11 moet Amerika opnieuw ontregeld worden, maar nu op de financiële markt, waardoor de leidende rol van Amerika in één klap tenietgedaan zal worden. Dat is het snode plan van de Rus Cherevin, die met vet Russisch accent wordt neergezet door regisseur van dienst Kenneth Branagh. Oh ironie: zowel Cherevin als Ryan diende in Afghanistan, alleen in twee verschillende oorlogen. De plot is verder niet heel aannemelijk en zit vol gaten. Pompende muziek en een bliksemmontage moeten de soms vreemde wendingen verhullen. Ook dat is retro.