‘Alles draait om liefde’

Vrijdag geeft Sandra van Nieuwland tijdens Eurosonic/Noorderslag haar eerste optreden van haar nieuwe tournee.

FOTO Paul Bellaart

Sandra van Nieuwland is een vrouw van tegenstellingen. De zangeres uit Haarlem, die in 2012 bekend werd door The Voice Of Holland, vestigde verkooprecords met covers van andermans liedjes – en maakte daarna een volledig zelfgeschreven plaat. Van Nieuwland zìngt bedaard, maar praat opgewonden als een enthousiast kind. En ze mag dan zeggen dat ze vooral geen hippie wil lijken, uiteindelijk is ze zelf degene die het woord steeds in de mond neemt.

De gepolijste versie van Van Nieuwland (36), zoals te zien bij The Voice, is nu verdwenen. Ze draagt een nonchalant rokje, haar haar is warrig. Tijdens het gesprek over de net verschenen cd Banging On The Doors Of Love vertelt ze bevlogen, over de voldoening die het gaf om maanden bezig te zijn met schrijven en opnemen. Meerdere keren komt ze terug op haar stokpaardje: dat het niet ging om een bepaalde stijl of sound, maar puur om het maken van muziek. Om het creëren, op een onbevangen manier. En dat klinkt misschien hippieachtig, toch zijn de liedjes niet soft of zijig.

De nieuwe nummers combineren het grootse geluid van de popsymfonieën uit de jaren zestig met eigentijdse avontuurlijkheid. Aanzwellende violen, krakende gitaarsolo’s en vliedende pianoklanken worden aangevuurd door borrelende marimba’s en opgewonden jongensstemmen. De nummers hebben een emotionele stijl, waarin melodieën grillige sprongen nemen – met Van Nieuwlands prachtige zangstem als koersvaste gids. Met vanzelfsprekende inleving loodst ze de luisteraar door de nummers. Haar timbre en timing, met zo nu en dan een felle uithaal, zijn geruststellend.

Verkoopsucces

Zo is Banging On The Doors Of Love een hernieuwde kennismaking met de zangeres die bij de selectierondes van The Voice lof kreeg voor haar autonome versies van populaire liedjes als Beggin’, en Venus. Ze had destijds een primeur toen ze met drie singles tegelijk bovenaan de hitlijst kwam. Ook cover-cd And More (2012), die een week na de – verloren – finale verscheen, werd een succes; optredens raakten uitverkocht. Daarna trok Van Nieuwland zich terug om te werken aan nieuwe nummers.

„Na die cd was het mijn grote wens om zelf liedjes te maken”, zegt ze. Na enig zoeken ontmoette ze Tjeerd Bomhof, zanger van Voicst, die de laatste jaren vooral liedjes schrijft, voor onder anderen Janne Schra en Anouk. Ze werkten samen in Bomhofs oefenruimte in Amsterdam, later werd de cd opgenomen in Kytopia, de studio van Kyteman in Utrecht. „De samenwerking met Tjeerd was meteen soepel. Ik kwam met vage brokken melodie, die soms jazzy waren of alle kanten opgingen. Tjeerd destilleerde de bruikbare delen. Hij trok de contouren strak zodat het een popmelodie wordt.

„We hebben de nummers echt samen gemaakt. Elke dag, als mijn kinderen naar school waren, reed ik naar Tjeerd en gingen we samen schrijven. Hij wilde steeds met een schone lei beginnen, ik mocht geen halve songs meebrengen. Ik maakte me daar tevoren zorgen over. Zou er iets gebeuren? Maar dat bleek overbodig, achter elkaar kwamen de ideeën boven. Soms belden we elkaar nog ’s nachts, om nieuwe mogelijkheden te bespreken.”

Enige ophef was er over de teksten. „Ook die schreven we grotendeels samen, maar uiteindelijk moet ik ze zingen. En ik wil geen tekst zingen die niet bij me past. Ik zal niet snel iemand via mijn teksten verwijten maken, een ex-geliefde beschuldigen dat hij van alles fout heeft gedaan. Het kan wel goed zijn voor het liedje, maar ik doe het niet. Dan noemde Tjeerd mij een hippie.”

De cd-titel, Banging On The Doors Of Love, bedoelde ze minder dramatisch dan hij lijkt, zegt ze. Het gelijknamige liedje gaat over een ervaring van Van Nieuwland en Bomhof, onderweg naar Engeland voor een werkafspraak. „Zoals ik zing, ‘I’m on an airplane’. Daar hadden we het erover hoe overal mensen zijn en al die mensen kinderen hebben of geen kinderen. Ze hebben een man, een vrouw, broers of zussen. Of niet. Het idee ontstond dat hoever je ook reist, overal alles hetzelfde is: mensen hebben andere mensen nodig. Bijna iedereen wordt gedreven door liefde, soms in goede zin, soms in kwaaie. Maar het draait altijd om liefde.” Ze kijkt bezorgd. „Als dat maar niet hippieachtig klinkt.”

Op reis in Australië

Ze begon te zingen toen ze als twintiger op reis was in Australië. Het was een ‘ontdekking’, zegt ze. „Ik voelde me altijd aangetrokken tot de piano. Maar ik mocht niet op les, ik ben ook niet opgegroeid met muziek. Thuis durfde ik nooit te zingen, in Australië was ik losser. Ik zat buiten te spelen, er kwamen mensen bij me zitten, en ik merkte dat het ze raakte. Als je zingt, voel je soms dat er iets gebeurt. Bij de toehoorder, maar ook bij jezelf. Als kind was ik introvert. Door het zingen ontdekte ik een manier om contact te leggen met de wereld om me heen. Niet dat ik mijn stem zo geweldig vond, ik zong met veel lucht en vaak te laag. Ik ging snel op zangles.”

Er is een verschil tussen Van Nieuwlands rustige manier van zingen, en haar opgewonden gedrag. Krijgen mensen door te luisteren een beeld van haar temperament? „Ik kan op verschillende manieren zingen, en geen daarvan is kunstmatig.” Ze houdt haar hoofd scheef. „Dus of mensen mij echt leren kennen via mijn stem.” Even is ze stil. „Kun je iemand helemaal kennen, alleen door muziek?”