‘Zijn we nou een coöperatie of niet?’

Rabo gaat met certificaten de beleggersmarkt op.

Een grote meerderheid van de leden stemt er mee in.

Uiteindelijk kwam de confrontatie tussen de Rabobank-top en de leden er dan toch, bijna aan het einde van de buitengewone vergadering van certificaathouders gisteravond op het hoofdkantoor in Utrecht. Een Rabo-lid dat al ruim dertig jaar belegde in de boerenbank en wiens grootouders al bij de bank zaten, vroeg geëmotioneerd aan financieel topman Bert Bruggink of het nou écht wijs was om de certificaten ook op de beurs in Amsterdam te gaan verkopen, zoals het bestuur vanaf 27 januari wil.

Op die manier zet je de deur open voor grote, vreemde investeerders uit het buitenland, van wie je geen idee hebt wat zij van plan zijn. Je levert jezelf uit aan de aasgieren van de financiële wereld. De herinneringen aan wat hedgefonds TCI ooit teweegbracht bij ABN Amro, leken ook bij Rabobank-leden te leven. „Die grote jongens moeten we helemaal niet willen”, aldus het geëmotioneerde lid, licht gebogen over de microfoon. „Zijn we nou een coöperatie of niet?”

Brugginks reactie was even helder en emotioneel als die van het lid: „Ik begrijp de oproep die u doet. Maar je moet ook realist zijn. En de realiteit is: de Nederlander leent veel, maar hij brengt weinig geld naar de bank. De middelen zitten bij grote institutionele beleggers, zoals pensioenfondsen. Wij zijn dus zeer afhankelijk van die grote institutionele beleggers om de Nederlander te financieren. Grote institutionele beleggers zijn niet per se het grote kwaad.”

Bruggink voegde er aan toe dat de leden zelf kunnen voorkomen dat buitenstaanders te veel invloed krijgen. Zij bezitten nu 85 procent van de certificaten. „Ik hoop dat dat zo blijft.”

Voorafgaand aan de vergadering, waar certificaathouders mochten stemmen over de openstelling van de stukken – tot nu waren die alleen aan leden voorbehouden, (oud-)medewerkers en trouwe klanten van de bank – werd vuurwerk verwacht.

De afgelopen maanden hebben leden zich zeer ontevreden getoond over alle ontwikkelingen bij hun bank. Van de grote reorganisatie waardoor lokale Rabo-kantoren hun traditionele autonomie verliezen, tot de dramatische Libor-fraude die leidde tot een recordschikking met toezichthouders. Een aantal leden heeft advocaat Gerard Spong in de arm genomen om het Openbaar Ministerie te bewegen de bank alsnog te vervolgen.

Maar de avond verliep rustig, op de oproep van het geëmotioneerde lid na. Zijn gevoelens werden breed gedeeld. Na zijn woorden steeg een warm applaus op uit de zaal. Maar het beursplan werd met een Noord-Koreaanse meerderheid van 99,79 procent aangenomen. Misschien wel omdat de leden beseften dat ze het plan toch niet konden tegenhouden. Er is al een grote investeerder in Rabobank gestapt voor een bedrag van 1 miljard euro en die zat met al zijn stemrechten eveneens in de zaal. Rabobank wil niet zeggen wie die investeerder is.

En misschien steunden de certificaathouders het plan ook wel omdat er financieel ook aantrekkelijke kanten aan een ‘beursnotering’ zitten. Als er veel vraag van buiten is naar de certificaten straks, kan de koers stijgen. Bovendien heeft het Rabo-bestuur voorgesteld de rente op de certificaten te verhogen van 5,2 naar 6,5 procent. Zo bezien leek de portemonnee het te hebben gewonnen van de coöperatiegedachte.