Rita Zipora: zeker kwartverwege

Zangeres Rita Zipora (26) zingt graag in het Nederlands, omdat dat „het dichtst bij haar ligt”. „Juist omdat het kwetsbaar maakt om te zingen in je moedertaal, juist omdat ik wil delen”, zegt ze. Dan kan ze ook makkelijk met taal spelen, door bijvoorbeeld woorden te vormen die officieel geen woorden zijn. Zoals ‘kwartverwege’ dat ze verzon voor de zeer persoonlijke gelijknamige ballade. Of ze gebruikt woorden die ze officieel geen mooi Nederlands vindt (‘veelsteveel’). Die vrijheid zou ze zich in het Engels niet durven permitteren.

Rita Zipora’s aanpak doet denken aan de muziek van Eefje de Visser. Maar waar De Visser soms vindingrijker is met haar zachte zangtaal, is het bij Zipora muzikaal spannender. Haar teksten dansen op de muziek waar ze in haar tienertijd het meest naar luisterde: de Bristol Sound, de liftende donkerte in triphop van Portishead, Massive Attack en Tricky. Met haar band maakt ze warme, elektronische soundscapes waarop ze haar dromerige, beschrijvende en surrealistische teksten plant. Een beetje romantisch, opgewekt observerend en soms lichtjes mysterieus. Zoals in het ‘Op Wegliedje’, waarin de producer van haar cd, Attie Bauw, lege waterflessen laat klinken als voorbijsnellende auto’s. Afgelopen week verscheen ‘Als Ik Kijk’.