Een zelfzuchtige hedonist maar toch een enorme schat

Na zondag kan Michael Douglas nog een beeldje in zijn prijzenkast zetten. Toen kreeg hij de Golden Globe als beste acteur in een televisiefilm voor zijn rol als showpianist Liberace in Behind the Candelabra. Eerder was hij al onderscheiden voor dezelfde rol met een Emmy. Zo is wellicht afdoende gecompenseerd dat Douglas niet kan meedingen naar de Oscars, omdat Behind the Candelabra is gemaakt voor betaalzender HBO, nadat geen enkele filmstudio brood had gezien in het project van Steven Soderbergh. Een treurige gang van zaken, die voor de regisseur aanleiding was om de filmwereld vaarwel te zeggen, en zich voorlopig te richten op tv. Maar misschien gaf hem dat wel een extra dosis vitaliteit. Zijn laatste bioscoopfilm Side Effects (ook 2013) , was niet veel bijzonders, maar Behind the Candelabra behoort tot zijn beste werk. Alle lof voor Douglas is ook meer dan verdiend. Zijn Liberace is een ongeremde hedonist, die zelfzuchtig zijn materiële en seksuele bevrediging najaagt. Maar óók een lieve man, die zich gul en vaderlijk ontfermt over zijn jonge minnaar (Matt Damon). Die twee kanten laat Douglas voortdurend door elkaar heen schemeren. Knap.

Peter de Bruijn