De inspiratie komt van oma’s zolder

„Het Limburgse dorp waar zij woonde was niet echt de plek om op straat inspiratie op te doen en daarbuiten kwam ze niet. Toch had mijn oma een fingerspitzengefühl voor mode. Waar iedereen in simpele katoentjes liep, droeg zij een bruine blouse van zijde met bloemen erop. Oog voor materiaal, pasvorm, kleur en detail, dat heb ik echt van haar.

„Zij ontwierp haar eigen kleding en kocht de mooiste stoffen. Daarmee ging ze dan naar haar zuster die het voor haar naaide, want zelf had ze een knipfobie, bang als ze was om de stof te verprutsen. Breien en haken deed ze wel zelf. Daar kon ik uren naar kijken: naar haar vliegensvlugge vingers, zonder een foutje te ontdekken. Honderden werken maakte ze zo, voor mensen en voor poppen. Nu kun je zeggen dat alle oma’s breien, maar bij haar zag ik aan alles dat het echt een expertise is. Dat zat ’m in een bepaalde steek die ze gebruikte, of de afwerking met een mooi randje.

„Veel tijd heb ik doorgebracht op haar zolder tussen fotoboeken en oude spullen. Ik kon heel blij worden van dat ene stofje dat ik zag liggen; zo deed ik inspiratie op voor mijn kledinglijn. Niet concreet dat ik van die stof een rokje maakte hoor, want het was oud en stonk naar zoldergeur. Het was het gevoel dat ik verwerkte in mijn ontwerpen. Mijn werk is nostalgisch; als ik terugdenk aan die tijd van mijn oma zit ik met een glimlach achter de naaimachine.

„Inmiddels is mijn oma te oud om nog te ontwerpen en te breien, maar toen ik acht jaar geleden met mijn eigen kledinglijn begon, heeft zij me nog wel geholpen met knoopjes aanzetten enzo. Nu helpt mijn moeder me, haar vraag ik elke nieuwe collectie om advies voor stoffen en combinaties, want ook zij erfde het modegevoel van mijn oma.”