Niet achterover leunen in Paradiso

Mark Minkman is de nieuwe directeur van Paradiso Hij wil meer doen dan programmeren alleen Bezoekers moeten een nauwere band krijgen met de poptempel en optredens wil hij online uitzenden

foto peter de krom

Meteen sinds zijn aantreden, begin december, brengt de nieuwe directeur van poppodium Paradiso, Mark Minkman (49), zijn plezier om te werken in een mooi oud gebouw in beeld. Op Twitter en Instagram post hij foto’s van ondermeer zijn kantooruitzicht op het Leidseplein. „Jaren werkte ik op het Hilversumse Mediapark”, legt de voormalig zakelijk directeur van de VARA uit. „Aan het beton daar heb ik me nooit gestoord. Totdat je in een 140 jaar oud pand komt te werken. Dat glas-in-lood geeft onmiddellijk veel sfeer.”

Het is, geeft hij toe, een klein beetje opscheppen naar de ‘volgers’ in de mediasector. Zijn plannen voor de VARA om na de fusie met BNN van Hilversum te verkassen naar Amsterdam Zuidoost – „een kunststukje als dat was gelukt” – strandden vorig jaar. „Ik kan niet onderdrukken dat ik me hier als Sjakie in de Chocoladefabriek voel.”

Een foto van rocker Neil Young siert zijn kantoor, hoog boven de ingang van Paradiso. Hem zou Minkman vanzelfsprekend graag ontvangen in de popzaal, maar „daarom zit ik hier niet”. Want ondanks zijn liefde voor popmuziek – ontvlamd in het jeugdcentrum van Geldrop en gevoed tijdens zijn studietijd als dj in Paradiso – zit hij er als bestuurder. Intensief stort de opvolger van oud-directeur Pierre Ballings, die Paradiso 21 jaar met regenteske trekken leidde, zich op het muziekbedrijf met 250 medewerkers. In 2013 werden bijna een half miljoen bezoekers ontvangen.

Minkman is aangenomen ‘zonder opdracht’, op de impliciete vraag na van cultuurwethouder Carolien Gehrels ‘te letten op de brede rol van Paradiso in de stad’. Het poppodium met een omzet van ruim 15 miljoen wil hij op eenzelfde hoog niveau houden. Dat mag een stuk overzichtelijker lijken dan de reorganisaties en samenwerkingen met de omroepen waar hij jaren mee te maken had, maar niets gaat vanzelf.

„Het businessmodel van bands is veranderd nu met plaatverkoop niet meer veel verdiend wordt. Met tournees wordt het geld verdiend, dus is het bandaanbod groot. Maar er komen nieuwe zalen bij. Paradiso is uniek, maar sommige artiesten kijken gewoon zakelijk: 1.500 bezoekers is soms niet genoeg als je drie keer meer kunt verdienen elders.”

De focus: dat je er als eerste bij bent

Na zijn eerste maand constateert hij dat Paradiso een professionele organisatie is. Maar in de aansturing van de gemêleerde groep programmeurs „valt een slag te slaan”. Het is een van de redenen dat de functie hem aansprak: het aansturen van creatieven. „Dat zij vrijheid voelen, maar dat er met zachte hand wordt gestuurd en gestimuleerd in hun creativiteit.”

Dat de bezoekersaantallen in 2013 hoger waren dan 2012 is heel wat in crisistijd. „Wat ik wil is een focus op de magie die je voelt als concertbezoeker ‘toen je er als eerste bij was.’ Ik wil de autoriteit van de programmeur beter tot zijn recht laten komen. Híer in de bovenzaal zag je ze het eerst. Signaleren is cruciaal voor Paradiso.”

De doelgroep wil hij binden met loyaliteit. „Er bestaat een bijzonder verbond tussen deze zaal en zijn bezoekers. Daar doen we eigenlijk te weinig mee. Men bekijkt nu in de agenda welke bands er komen, maar aan directe binding doen we weinig. We moeten ze verleiden wat dichterbij te komen staan.”

Concreet wil hij het lidmaatschap van Paradiso moderniseren, in een „digitaal clubhuis”. Ook onderzoekt Minkman de mogelijkheid om weer concerten vanuit de zaal uit te gaan zenden. Fabchannel, de zender die online concertstreams uitzond, sloot in 2009 na protest van platenlabels. „Ja, die interesse om live uit te zenden stamt uit mijn omroeptijd. Ik wil niet achterover leunen in onze ‘wat zijn wij uniek’-podiumstatus. We moeten zo trendsettend mogelijk zijn.”