Mierzoet timbre en véél versiering

In het cd-boekje vertelt dirigent Diego Fasolis dat hij Pergolesi’s Stabat Mater als een spiritueel meesterwerk beschouwt. Het mag dan om een van de meest dramatische religieuze beelden gaan, Maria die bij het kruis de dood van haar zoon beweent, het moet geen opera worden. En toch: sober is Fasolis’ uitvoering niet. Als solisten heeft hij countertenor Philippe Jaroussky en de jonge Russin Julia Lezhneva (1989) aangetrokken. Lezhneva is een ontwapenende, nog wat naïef klinkende coloratuursopraan die het verstaanbaar overbrengen van de woorden nog onvoldoende beheerst. Jaroussky is virtuoos, maar met zijn mierzoete timbre (vaak als engelachtig omschreven, al zou ‘onmenselijk’ ook mogen – een rauwe kant heeft hij niet) en overdadige versieringen is het verzadigingspunt snel bereikt.