‘Zag de rest van mijn leven er zo uit?’

„Hans staat vrolijk, vrij en zorgeloos in het leven. Een blij ei. Ook onze relatie was luchtig en vrolijk. Vlak voor mijn eindexamen raakte het aan, en mijn hele studietijd was Hans mijn vriend. Het ging allemaal vanzelf, er was nooit gedoe. Een onbezorgde periode.

„Na onze Amerika-reis gingen we samenwonen, in een huis waar veel aan geklust moest worden. Het was leuk om daar samen mee bezig te zijn. Maar toen was het huis klaar, hadden we allebei een baan en ik dacht: is dit het nou? Ziet zo de rest van mijn leven eruit? Ik kreeg het een beetje benauwd. Ik zag vrienden en collega’s die op stap gingen, reisden, en ik zat elke dag met mijn bordje op de bank voor de tv. Toen ik voor mijn werk een paar dagen in mijn eentje naar New York was, en merkte hoe fijn ik dat vond, ging ik malen. Hans vond ook dat ons leven saai geworden was, zo bleek gelukkig al snel. De enige oplossing die we konden bedenken was om het zonder elkaar te proberen.

„In het begin hielden we de mogelijkheid open dat we weer bij elkaar zouden komen, ook omdat we het eng vonden om na zeven jaar apart verder te gaan. Verdrietig vond ik het vooral voor mijn ouders, die beschouwden Hans min of meer als hun zoon. Gelukkig is dat zo gebleven, hij komt nog vaak bij ze over de vloer.

„Ik verhuisde naar Amsterdam en ben het eerste half jaar aardig los gegaan, met veel verschillende vriendjes en zo. In die tijd hadden Hans en ik weinig contact. Inmiddels ben ik terug in Haarlem en gaan we weer intensief met elkaar om. Hij voelt als familie.

„De avond dat hij Simone ontmoette, zei hij tegen haar: ‘Ik heb een ex, ze is een van mijn beste vriendinnen en ze is heel belangrijk voor mij’. Dat vond ik superlief van hem.”

Brigit Kooijman