Vergrijzend Duitsland prijst mannen die willen ‘vaderen’

De Duitse SPD-leider en vicekanselier Sigmar Gabriel zorgt één middag per week voor z’n dochtertje.

Is de superminister ook een superpapa? De sociaal-democratische SPD-leider en vicekanselier Sigmar Gabriel ‘bekende’ tegen boulevardkrant Bild dat hij van plan is woensdagsmiddags niet op het ministerie van Economie en Energie in Berlijn te zijn, maar 200 kilometer verderop in het stadje Goslar bij zijn anderhalf jaar oude dochter Marie. Sindsdien is de discussie over de stand van de emancipatie van de Duitse man weer in volle omvang losgebroken in Duitsland.

Vrijdag kwam daar nog het voorstel bij van de nieuwe minister voor Gezinszaken, Manuela Schwesig (SPD), om met een ‘partnerschapsbonus’ een 32-urige werkweek voor jonge ouders te stimuleren.

Gabriel (54) werd overstelpt met kritiek. Veel mensen vinden dat de minister van Economische Zaken door slechts een middag per week voor zijn kind te zorgen, toont dat hij ouderschap niet serieus neemt.

Feit is dat Gabriel al eerder blijk gaf meer aandacht te willen besteden aan zijn kind (uit zijn tweede huwelijk). Toen Marie anderhalf jaar geleden geboren werd, nam de SPD-voorzitter drie maanden ‘Babypause’, een maand meer dan het reguliere ouderschapsverlof dat Duitse vaders kunnen opnemen. Ook toen brandde een debat los over vaderschap. Een groep van tien vooraanstaande vrouwelijke academici, kunstenaars en politici rond Gesina Schwan, ooit SPD-kandidaat voor het bondspresidentschap, wilde in een open brief weten of Gabriel dacht dat hij als „versgebakken vader” nog wel leiding kon geven aan de verkiezingscampagne.

Toen SPD-partijsecretaris Andrea Nahles, nu minister van Sociale Zaken, twee jaar geleden niet haar hele Babypause gebruikte werd ze ‘carrièrebelust’ genoemd. Mannen die willen vaderen worden geprezen: ECB-directeur Jörg Asmussen (SPD) heeft die functie verruild voor een nederig staatssecretariaat. Tegen Stern zei hij vorige week dat die overstap hem 150.000 euro per jaar kost. Maar hij wil een „normaal leven” met zijn kinderen, en niet meer tussen Hamburg en Frankfurt pendelen. Oudere vaders schrijven hem brieven dat ze spijt hebben niet hetzelfde gedaan te hebben. Asmussen: „Het is me totaal worst of anderen me als een voorbeeld of een volledige idioot beschouwen.”

In Duitsland, dat net als Nederland wordt geconfronteerd met vergrijzing, kampt een hele generatie van jonge ouders met stress. In kranten staan koppen als ‘Men moet krankzinnig zijn om tegenwoordig een kind te krijgen’, ‘De grote uitputting’ of ‘Ik hou van mijn kind. Ik haat mijn leven’.

De Frankfurter Allgemeine Zeitung sprak vrijdag een voor- en een tegenstander over de ‘partnerschapsbonus’ van minister Schwesig. De voorstander stelt dat ouders die voor hun kinderen willen zorgen door de media „regelrecht worden afgeserveerd”. De tegenstander denkt dat de maatregel, die 140 miljoen euro kost, niet zal leiden tot meer kinderen. „Duitsland moet niet langer pretenderen dat men perfect moet zijn op alle terreinen van het leven. Ouders moeten zelf uitmaken of zij thuis willen blijven, in deeltijd werken, of keihard willen beulen.”