‘Theo from Holland’ leidt Hollywoodfeest

Fotograaf Theo Kingma is voorzitter van de HFPA, die de grootste Amerikaanse filmprijs na de Oscars uitreikt: de Golden Globes.

Theo Kingma met Nicole Kidman. „In deze stad probeert iedereen elkaar voortdurend te beïnvloeden.” Foto AFP

Als tiener werkte Theo Kingma (46) in een bioscoop in Amersfoort. Nu is hij als voorzitter van de Hollywood Foreign Press Association gastheer van de Golden Globes, de invloedrijkste filmprijzen na de Oscars. Het prijzengala voor film en televisie – zondagavond in Los Angeles – is de best bekeken ceremonie na de Oscars en Grammy’s. Ook omdat het bekend staat als the best party in town. Kingma zal met iedereen op de foto gaan. Jennifer Lawrence, George Clooney en honderden andere sterren: allemaal kennen ze ‘Theo from Holland’.

De lange Nederlander is te nuchter om uitvoerig stil te staan bij zijn versie van het krantenjongen-tot-miljonair-verhaal. Maar in zijn kantoor in West Hollywood wil hij wel toegeven dat het soms nog wennen is. „Vooral door de reacties uit Nederland besefte ik dat het in de ogen van de buitenwereld een big deal is.”

Voor de kleine, nogal geheimzinnige organisatie van buitenlandse journalisten in Hollywood (HFPA) is het een prestatie: met slechts 82 stemmende leden oefent de groep een invloed uit die die van de Academy Awards benadert. Dit terwijl de Oscarorganisatie (The Academy) meer dan zesduizend leden telt. De Screen Actors Guild, een groep van 1.200 acteurs, heeft meer recht van spreken – en toch veel minder invloed dan de HFPA. Dat leidt soms tot kritiek en nijd in Hollywood, waar de Golden Globes nog steeds gelden als een maatgevende indicatie: de winnaars hebben een zeer goede kans om op 2 maart ook een Oscar te ontvangen. De HFPA zamelt geld in voor filmscholen en liefdadigheidsinitiatieven in de entertainmentbranche, maar het draait om de Golden Globes, een ideale manier om in contact te komen met sterren en filmmakers – en voornaamste reden om de prijzen in 1943 in te stellen.

Volgens Kingma beseft Hollywood dat de meeste filmliefhebbers niet in de VS wonen. De buitenlandse pers – in de vorm van de HFPA – speelt een sleutelrol in het bereiken van een mondiaal publiek, zegt hij. Maar over die lezing bestaat twijfel. De studio’s en publicisten weten journalisten wereldwijd ook wel te bereiken zonder HFPA. En het is een feit dat veel leden helemaal geen journalist zijn: Kingma zelf is een bekende glamourfotograaf. Toen hij aantrad, gaf hij in een interview met Variety aan dat ‘back to basics’ zijn doel is. De HFPA wil weer bekend komen te staan om liefdadigheid en „journalistiek, journalistiek, journalistiek”, zei hij vorig jaar.

Alcohol en milde chaos

Het prijzengala in januari is het hoogtepunt. „Tom Hanks is een vriend”, zegt Kingma. „Robin Williams komt graag.” De populariteit heeft te maken met de ontspannen sfeer. Bij de Oscars zit het publiek in rijen, terwijl de sprekers zich aan regels en scripts moeten houden. Bij de Globes daarentegen worden alcoholconsumptie en een milde vorm van chaos aangemoedigd. Na binnenkomst over de rode loper storten de 1.300 gasten zich aan ronde tafels op hapjes en drank.

Dat film- en tv-sterren samenkomen is uniek, en het maakt de sfeer ook losser, zegt oud-HFPA-voorzitter Philip Berk uit Zuid-Afrika, sinds 1976 het gezicht van de Globes. „De sterren vinden het heerlijk”, zegt hij. „Iedereen kan rondlopen en schmoozen”: een Hollywoodterm voor ‘intiem bijpraten met een dosis roddel’.

Presentatoren mogen bovendien zeggen wat ze willen, een vrijheid die andere prijzengala’s niet kennen. Improvisatie wordt zelfs aangemoedigd, en daarom gebeurt er altijd wel iets opzienbarends. In 1958 zetten Frank Sinatra, Dean Martin en Sammy Davis Jr. de toon door middenin de show onverwacht het podium op te springen. In 2011 maakte presentator Ricky Cervais zijn gastheren en -vrouwen belachelijk. Vorig jaar kwam de actrice Jodi Foster live uit de kast als lesbienne.

Kritiek op de buitensporige invloed van een handvol buitenlanders klinkt al jaren: de relatie tussen sterren en internationale pers is te intiem, gepensioneerde reporters mogen nog steeds stemmen. Zodoende is de groep door Entertainment Weekly weggezet als een verzameling „cult-achtige, geheimzinnige en irrelevante entertainmentjournalisten die graag gratis drinken en op de foto willen met filmsterren”.

Corruptie

Tirades op internet zijn één ding, maar voor serieuze schandalen moet je terug naar 1981. Toen werd starlet Pia Zandora ‘nieuwkomer van het jaar’ nadat haar steenrijke echtgenoot alle stemgerechtigde leden van de HFPA een weekendje naar Las Vegas had gevlogen. Er is vaker geklaagd over studio’s en sterren die de leden van het HFPA in de watten leggen. Maar was dat niet juist de bedoeling van de Golden Globes? En nu en dan is er sprake van films die vooral genomineerd lijken om grote namen naar het gala te lokken. Zoals presentator Ricky Cervais in 2011 grapte: „Ik wil het belachelijke gerucht uit de wereld helpen dat The Tourist alleen is genomineerd zodat de buitenlandse pers tijd kon doorbrengen met Johnny Depp en Angelina Jolie. Dat was niet de enige reden. Ze accepteerden ook steekpenningen.”

„Geen probleem”, vindt voorzitter Kingma dat soort uitlatingen. „Dat maakt het juist interessant.”

De Nederlander woont al twintig jaar in Los Angeles. Elke ster die ertoe doet, is door hem gefotografeerd. Hij ziet ongeveer een film per dag. Geheimen kent de entertainmentwereld nauwelijks voor Kingma. Met een grijns wuift hij de beschuldigingen van omkoperij en incestueuze verhoudingen weg. „In deze stad probeert iedereen elkaar voortdurend te beïnvloeden”, zegt hij. „Zo is Hollywood. Natuurlijk willen de studio’s en de publicisten de Oscarleden en onze leden overtuigen.” Desondanks kunnen ze heus wel een eigen oordeel vellen, betoogt Kingma, ook als ze close met Julia Roberts waren.

Philip Berk noemt het allemaal nijd. „Wij vertegenwoordigen de beste journalisten. Onze keuzes zijn van belang. Onze integriteit overschaduwt alle kritiek.”

Overigens geven Berk en Kingma wel toe dat het toelatingssysteem byzantijns is. Het is makkelijker om het Witte Huis binnen te komen dan de HFPA. Een aspirant-lid moet door allerlei hoepels springen en eindeloos wachten. Dat moet toegankelijker en opener kunnen, vindt Kingma. Maar tegelijk dient de HFPA selectief te blijven om de kwaliteit te bewaren, dat wil zeggen: „Selectief genoeg om niet elke gek met een blog toe te laten.”

Uiteindelijk moet je het allemaal niet te serieus nemen; het gaat ook weer niet om een Nobelprijs. Daar zijn Kingma en Tom Hanks het over eens. „De HFPA geeft een goed feest”, zei Hanks in reactie op zijn nominatie als Captain Phillips. „En ik vind het leuk om te zijn uitgenodigd.”