Ik laat de mijne zien, jij de jouwe

Via de webcam vroeg Michel S. 400 kinderen seksuele handelingen bij zichzelf te verrichten.

Voor de tweede keer in relatief korte tijd vervolgt het Openbaar Ministerie een verdachte in een grote misbruikzaak. Verdachte Michel S. zou met vierhonderd kinderen via de webcam ontucht hebben gepleegd, en van hen ook kinderpornografisch materiaal hebben.

Dat bleek gisteren op een pro-formazitting tegen S. Het roept herinneringen op aan de zaak tegen Frank R. uit Cuijk, die vorig jaar speelde. Ook R. had met honderden kinderen online contact, en probeerde hen te bewegen tot het verrichten van seksuele handelingen bij zichzelf.

Toch verschillen de zaken op belangrijke punten. Frank R. was naast een fanatiek chatter ook een zogeheten groomer, die kinderen in die gesprekken overhaalde hem daadwerkelijk te ontmoeten om ze te kunnen misbruiken. Dat is hem ook in ten minste elf gevallen gelukt, volgens het OM. Michel S. heeft geen van de kinderen met wie hij chatte, merendeels jongens tussen de 12 en 14, ooit ontmoet. Hij heeft dat ook niet geprobeerd. Sterker nog, totdat de politie de slachtoffers benaderde, wisten de jongens niet dat ze met een man van tegen de 40 hadden gechat. Michel S. deed zich in chatrooms en op social-networksites voor als 16-jarig meisje.

Hij had verschillende aliassen, allemaal jonge meisjes. Hij had ook beelden van meisjes voorhanden, om de jongens over te kunnen halen: ik laat de mijne zien, dan jij de jouwe. Als dat niet lukte of niet ver genoeg ging, dreigde hij – nog steeds als meisje – gesprekken of beelden te sturen aan ouders of bekenden, of ze op social-networksites te plaatsen. Zo kwam de zaak aan het rollen: in 2012 deden de ouders van een jongen aangifte wegens bedreiging. Door een meisje, dachten zowel ouders als politie. Het duurde meer dan een jaar tot de politie de ‘puberkwestie’ verder ging onderzoeken. De politie kwam er achter dat het om een volwassen man ging die tussen 2007 en 2012 met honderden kinderen contact had gehad. In juli vorig jaar werd S. opgepakt, en sindsdien zit hij vast. Inmiddels heeft het OM 56 kinderen geïdentificeerd, van wie er vijf aangifte hebben gedaan.

De advocate van Michel S., mevrouw Peters, schilderde hem eerder af als een eenzelvige man, die alleen voor zichzelf deze online contacten onderhield met „slachtoffers die niet weten dat ze slachtoffers zijn”. S. bewaarde de gesprekken en de beelden, maar deelde geen beelden met anderen – met uitzondering van de afbeeldingen die hij nodig had om zijn meisjes-aliassen geloofwaardig te maken. Ook gaf hij geen contactgegevens van de jongeren door aan andere volwassenen. S. was bereid om zich te laten behandelen voor zijn seksuele gedrag, en zijn werkgever was bereid hem terug te nemen. Dat was reden voor Peters de rechtbank in oktober te vragen de voorlopige hechtenis te schorsen: met een behandeling, een baan en een eigen huis, zou de samenleving uiteindelijk beter af zijn dan met een S. die na zijn straf zonder werk en zonder huis in een isolement zou raken, stelde ze.

De rechtbank ging daar niet in mee. De zaak is omvangrijk, het onderzoek was in oktober nog lang niet klaar. En in het algemeen geldt dat het OM met zedenzaken waarbij kinderen zijn betrokken heel voorzichtig is. Als er wél beelden of contactgegevens worden uitgewisseld met andere zedendelinquenten, is er kans op toekomstig misbruik. Waarschijnlijk volgt over drie maanden nog een pro-formazitting waarin wordt bepaald of er nog redenen zijn S. vast te houden tot zijn proces.