Bij de beaujolais blijven

Bij ‘kip’ reageer ik immer met ‘beaujolais, ik heb je’. Standaard in mijn wijnkelder weet ik bio-pauzen Lapierre, Breton, Thévenet en Foillard gebroederlijk bijeen. In de jaarlijkse top 100 van het Amerikaanse wijnblad Wine Spectator dat onlangs in de bus viel tref ik op nummer 76 Morgon 2011 van Lapierre aan.

Tevreden zie ik wat de wijnliefhebber er in de Verenigde Staten voor dient te betalen: $ 30,00. Extra tevreden ben ik door de wetenschap dat ik er destijds ruim onder € 20,00 voor heb neergelegd bij De Wijnvriend. En vooral over het feit dat ik nog wat voorraad heb van deze oogst die inmiddels is uitverkocht. Toch moeten mijn habitués binnenkort inschikken.

Want recentelijk trof ik een tot nu toe mij onbekende die de natuur in het algemeen en het wijn maken ter plekke uiterst serieus neemt. Voilà, Morgon 2010 ‘Les Charmes’ van Château Grange Cochard (€ 16,99; Farmer Wijnen), sinds 2008 in handen van een Engels echtpaar. En dat is niet aan de verkeerde kant van de weg beland.

Dit is Morgon die al zijn ‘Charmes’ aanwendt. Het te braden haantje trapt erin en voor ie het weet ligt hij op het bord, met in het glas naast ‘m deze zuiver fluitende gamay. Pronte kers, pikt zure besjes, glinstert mineraal, en laat de zon doorbreken.

Collega David Schildknecht van het ook al zo Amerikaanse Wine Advocate heeft Grange Cochard trouwens eveneens in de smiezen: “ Their willingness to experiment and openness to critical observations and the exchange of ideas make this is an estate well worth watching” (juni 2013).

Ik ga vast wat bestellen. Een extra beaujolaisbuffertje is nooit weg.