Af en toe een nieuwe bril helpt

Afgelopen week werd ik 45. Niet echt jong, niet echt oud. Maar wel een leeftijd die je aan het denken zet. Als je nog grote plannen hebt, dan moet je er niet al te lang meer mee wachten. Toch?

Ik ben niet de enige veertiger die zo denkt. Onderzoekers en journalisten stellen vast dat het rommelt onder mijn leeftijdsgenoten.

Soms gedreven door een confrontatie met de eigen sterfelijkheid of die van dierbaren. Soms door de constatering dat, zoals managementdenker Stephen Covey het uitdrukte, de ladder die je als twintiger en dertiger zo graag op wilde, tegen de verkeerde muur stond.

Vaak ook, zo stelde managementonderzoeker Luis Martins vast, doordat vooral mannen voor hun veertigste veel privéleven opofferen voor hun carrière en daar na hun veertigste – als het tempo van de loopbaanprogressie afneemt – geen zin meer in hebben. Vrouwen, zo stelde Martins vast, trekken deze conclusie al veel eerder.

Veel veertigers overwegen ‘iets anders’ te gaan doen. Een nieuwe loopbaan. Een nieuwe liefde. Opnieuw beginnen. Opnieuw jong zijn. We kennen de verhalen: de accountant die zijn droom volgde en nu meubelmaker is (nooit andersom). Zelfs de meest cheesy verhalen op dit gebied hebben nog iets inspirerends. Voor een veertiger.

Minder leuke feiten blijven vaak onvermeld als het gaat over carrièreswitches.

Zo is het veel eenvoudiger om je wensen en dromen op een denkbeeldige nieuwe loopbaan te projecteren dan ze in te passen in je huidige werk. Maar als je nieuwe job alledaags is geworden (na een maand of wat) gelden vaak dezelfde beperkingen.

Als je overstapt naar een vakgebied waarbinnen je weinig ervaring hebt, stelde loopbaansite Stepstone vast, val je gemiddeld 20 tot 50 procent terug in salaris. Bovendien word je in je nieuwe carrière vaak ingehaald door veel jongere collega’s die wel de juiste opleiding en ervaring hebben. Weinig mensen kunnen die frustratie verdragen.

En de belangrijkste factor in het meer of minder leuk maken van werk verhuist gewoon mee: jijzelf.

Maar als een nieuwe baan of loopbaan geen oplossing biedt, wat moet je dan als veertiger? Wat is het alternatief?

Wat werkt is stap voor stap je huidige baan aanpassen. Elke maand iets minder tijd besteden aan dingen die je geen energie geven (stop ermee, delegeer ze, doe ze sneller). En iets meer tijd aan de dingen waar je wel warm voor loopt (laat zien hoe goed je er in bent, doe ze eerst zo nodig pro deo).

Wat ook helpt, wat mij helpt, is om periodiek mijn visie te verversen. Een voorbeeld. Door het afgelopen jaar met allerlei Amerikanen over hun werk en leven te praten, ben ik ietsje dankbaarder geworden. Ouderwets dankbaar dat ik met het doen van leuk werk, binnen een normaal aantal uren per week, samen met mijn vrouw, goed voor ons gezin kan zorgen. Voor veel inwoners van de VS is dat een onbereikbare droom.

Nog een voorbeeld. Het helpt me al een paar jaar om iets minder te focussen op mijn eigen werkplezier en iets meer op de waarde die mijn werk heeft voor anderen. Klinkt stichtelijk, maar langs deze omweg krijg ik stiekem toch een hoop tevredenheid cadeau.

Af en toe een nieuwe bril helpt. Ik doe al zo’n 25 jaar het zelfde werk en toch voelt het nog fris. Het zou zomaar kunnen dat ik op deze manier fluitend mijn pensioen haal.