denken @nrc.nl

Laat sporters zelf kiezen

zegt Erik Peschier uit Amsterdam

Geerlof de Mooij verzoekt in nrc.next (8 januari) de Nederlandse pers om in Sotsji politieke zaken gescheiden te houden van sportieve. Volgens hem zou het ‘niet zo moeten zijn’ dat de ‘arme sporters’ gevraagd wordt om hun mening inzake de rechten van homo’s in Rusland.

De sporters hoeven inderdaad geen antwoord te geven op deze vraag. Maar wanneer ze dit wel willen doen, moeten ze ook de vrijheid krijgen een eigen antwoord te geven, niet één dat vooraf door het Olympisch Comité is bekokstoofd. Hetzelfde geldt voor initiatieven als het regenboogkleurige schaatspak en een woeste mannenkus. Wanneer een sporter er zelf voor kiest een dergelijk statement te maken, prima. Wanneer hij dit niet doet, ook prima. Deze aanpak lijkt me beter dan de Nederlandse pers te vragen de sporters niet ‘lastig te vallen’ met homorechten, een verzoek dat beangstigend veel lijkt op het ‘verzoek’ dat Poetin waarschijnlijk aan de Russische pers zal doen.

Inval in Irak was meer dan ‘fout’, nrc.next!

zegt Karel Koster, directeur van het wetenschappelijk bureau van de SP

Uw commentaar over de buitenlandse bemoeienis in Irak (7 januari) heeft een eufemistische, zo niet misleidende toonzetting. Dat komt ten eerste door de eenzijdige nadruk op de Amerikaanse oorlogsdoden. Epidemiologen van de John Hopkins universiteit stelden op grond van veldonderzoek dat er eind juni 2006 waarschijnlijk al meer dan 600.000 Iraakse militaire en burgerdoden te betreuren waren. Dat is een aanzienlijk verschil met het aantal gestorven Amerikaanse militairen – 4.488 in heel Irak in de periode 2003-2011.

Een tweede punt betreft het karakteriseren van de van de besluitvorming voor de inval van Irak als een ‘fout’. Uit een reeks onthullingen en onderzoeken, die al in 2004 begonnen, blijkt dat het besluit om binnen te vallen vaststond en dat de afwezigheid van massavernietigingswapens bekend was. Zoals geformuleerd door de Britse inlichtingenchef Richard Dearlove in juli 2002, werden „de inlichtingen en feiten vastgesteld ter ondersteuning van het beleid”; dat beleid was erop gericht „regime change” te bewerkstelligen. Het gaat hierbij om de kwestie of er sprake was van voorbereidingen om een illegale oorlog te voeren. Dat is een schending van het volkerenrecht en een zaak voor het Internationaal Gerechtshof. Dat lijkt me een ernstiger kwalificatie dan een ‘fout’.