De EU kent meerdere ‘presidenten’. De afgelopen vijf jaar leek Herman van Rompuy, de president van de regeringsleiders verzameld in de Europese Raad, de belangrijkste; de eurocrisis vroeg veel aandacht en improvisatietalent. Traditioneel zou Nederland dit jammer hebben gevonden. Als kleiner land zien we graag de supranationale commissie als het hart van de EU – en niet de regeringsleiders in de raad waar grote landen als Duitsland en Frankrijk de koers bepalen. Voor ons is daarom de ‘president’ van de commissie van groot belang, maar commissievoorzitter José Manuel Barroso geldt juist als een zwakkeling.
N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Barroso was de echte president
Zijn imago is zwak, maar Barroso versterkte de presidentialisering van zijn functie, stelt Adriaan Schout.
Een versie van
dit artikel
verscheen ook in
NRC Handelsblad
van 10 januari 2014