Soms is het beter een paard met astma te zijn

Komt een wielrenner met plasproblemen bij de dokter, zegt die arts: ik heb wel wat voor je. Als je dit gebruikt, hoef je niet meer zo vaak te urineren en heb je niet altijd maar dorst. De dokter zal het wel weten, denkt de renner. Hij stapt op zijn racefiets en merkt in de eerstvolgende koers dat hij inderdaad niet meer zo dikwijls die zijwaartse beweging op zijn zadel hoeft te maken om wat druppels te lozen.

Maar had hij maar beter op het doosje gekeken. Dan was hij bij de dopingcontrole na die wedstrijd niet betrapt op het gebruik van desmopressine. Een verboden middel voor topsporters, ook al wordt het voorgeschreven tegen bijvoorbeeld bedplassen. Het staat op de dopinglijst van de WADA, het wereldantidopingbureau. Desmopressine valt onder de maskerende middelen waarvan je niet harder gaat fietsen, maar waarmee je wel het gebruik van stimulerend spul dat elders op die lijst staat, kunt verhullen.

Jammer voor je, wielrenner met nat kruis, je wordt twee jaar geschorst. Je boft nog dat je in 2014 bent betrapt, want volgend jaar gaat de standaardschorsing omhoog naar vier jaar wedstrijd- en beroepsverbod.

Niet dat de renner uit zijn hoofd had hoeven te weten dat desmopressine op de dopinglijst staat. Geen mens kan die eindeloze lijst van buiten leren. Maar hij had het wel kunnen opzoeken. Op eigentijdse wijze zelfs. Sinds een week op een app van de Nederlandse Dopingautoriteit: de Dopingwaaier, die tot voor kort slechts een plastic voorwerp was. Tik desmopressine op de app in en je leest: binnen en buiten wedstrijdverband verboden. Relevante informatie dus. Ook al omdat er stoffen bestaan die in wedstrijden verboden zijn en daarbuiten niet. Cocaïne bijvoorbeeld, al zijn er andere autoriteiten die het daar niet mee eens zijn.

Het leven voor een sporter, die meestal geen farmacie heeft gestudeerd, kan dus behoorlijk ingewikkeld zijn. Met de Olympische Spelen van Sotsji voor de deur kan het voor de schaatsers, bobsleeërs, skiërs en snowboarders geen kwaad nog maar eens naar de dopinglijst te kijken, want die is, zoals elk jaar, in 2014 weer veranderd. Het is toch handig om te weten dat ‘vasopressine V2 antagonisten’ sinds 1 januari als verboden maskeringsmiddelen worden gezien.

Al veel langer staat clenbuterol op de lijst van verboden middelen. Een hoestsiroop voor paarden met astma, maar ook een spierversterker. Antidepressiva zijn wel toegestaan, en misschien hadden die de zelfmoordpoging kunnen voorkomen die de Belgische wielrenner Jonathan Breyne vorige maand deed. In de Ronde van Taihu Lake in China waren in zijn urine sporen van clenbuterol gevonden. Hij weet dat aan het eten van Chinees vlees, net als de Australiër Michael Rogers, die in dezelfde ronde op hetzelfde middel was betrapt. Breyne kreeg op sociale media vervolgens zoveel modder over zich heen dat hij zijn toevlucht zocht tot een grote hoeveelheid pillen, die gelukkig nog tijdig uit zijn maag konden worden gepompt. Inmiddels heeft de 23-jarige Breyne zich herpakt en vecht hij met behulp van een advocaat zijn schorsing aan.

Maar zijn wellicht onbewuste overtreding van het dopingreglement dreef wel wielrenster Marijn de Vries tot wanhoop. Zij combineert de topsport met het beoefenen van de journalistiek. In haar column in Trouw schreef ze vorige week: „Ik ga in mei ook naar China om te koersen. Uiteraard zal ik het vlees daar met geen vinger aanraken. Dat neemt niet weg dat ik als de dood ben om positief te testen op iets waarvan ik geen idee heb dat ik het in mijn lichaam heb. Niemand garandeert ons dat ander voedsel ‘schoon’ is. Koersen in exotische oorden, zoals in China, worden steeds belangrijker. Maar elke keer als je daar iets in je mond stopt, vraag je je toch af: is dit oké? Constant die vrees; zo kun je je sport toch niet op een fatsoenlijke manier beoefenen?”

Het leven van een astmatisch paard is een stuk simpeler.