Is Amy Chua in haar nieuwe boek racistisch of haalt ze juist de stereotypen onderuit?

Amy Chua temidden van haar kinderen

Amy ‘Tijgermoeder’ Chua onderzoekt in haar boek waarom de ene bevolkinsgroep het in de VS toch zoveel beter doet dan de andere. Joden met Chinezen vergelijken, en Indiërs met Nigerianen: racistisch of juist lovenswaardig?

Waarom zijn er zoveel Joodse winnaars van de Nobelprijs, doen Chinese kindertjes het goed op school en zijn Mormonen vaak succesvolle managers?

Wie deze vragen racistisch vindt, kan volgende maand maar beter niet beginnen aan het nieuwe boek van Amy Chua. In haar boek – The Triple Package, dat ze samen met haar echtgenoot Jed Rubenfeld schreef -  onderzoekt ze de vraag waarom de ene bevolkingsgroep in de Verenigde Staten het zoveel beter doet dan de andere. Behalve Joden, Chinezen en Mormonen doen over het algemeen ook Indiërs, Nigerianen, Iraniërs, Cubaanse ballingen en Libanezen het goed in de VS.

Enkele recensenten mochten vooruit lezen, en The Guardian berichtte over de eerste reacties. Die zijn, zoals te verwachten is bij zo’n onderzoek, zeer uiteenlopend. Sommigen vinden Chua en Rubenfeld racistisch. Maureen Callahan bekritiseert in de New York Post de “veel te fraaie statistieken en het anekdotische bewijsmateriaal” en dat ze op cynische wijze naar een nieuwe controverse zoekt.

Anderen zijn beduidend milder: Publishers Weekly meent dat het om een gedegen sociologisch onderzoek gaat en Kirkus Reviews vindt dat het onderwerp ondanks z’n gevoeligheden voorzichtig wordt aangepakt.
Chua en Rubenfeld zeggen daar ook op uit zijn. Ze snappen dat het om een gevoelig onderwerp gaat, maar stellen dat hun boek juist niet racistisch is, omdat ze stereotypen onderuit halen. Zo zou blijken dat immigranten van verschillende komaf het vaak beter doen dan blanke Amerikanen, en dat dat niet altijd bevolkingsgroep afhankelijk is.

Amy Chua deed drie jaar geleden veel stof opwaaien met haar Strijdlied van de tijgermoeder, waarin ze uitlegde waarom Chinese kinderen succesvoller waren dan Amerikaanse. Dat was een kwestie van opvoeding: een autoritaire drilopvoeding werkt beter dan de slappe Amerikaanse manier van ‘je kind respecteren’. Een interview met Chua is hier te lezen.

Beatrijs Ritsema schreef in NRC Handelsblad (5.02.2011):

“Blijkbaar raakte Amy Chua met haar strijdkreet een gevoelige snaar. Uitdagend neemt zij in haar boek stelling tegen de slapheid en de laksheid in de westerse opvoedingscultuur, waarin gehoorzaamheid een vies woord is, waarin kinderlijke grillen in toom worden gehouden door het kind aan een eindeloze stroom irrelevante keuzes bloot te stellen om het aldus een – misplaatst – gevoel van controle te geven, waarin kinderen automatisch worden geprezen voor niets bijzonders en waarin de pleziertjes van sociale media en rondhangen met leeftijdgenoten voorrang krijgen boven serieuze studie en zelfverbetering.”

The Triple Package verschijnt 5 februari.