‘Ik ben relatief jong. Hij kan mij nog zeker twintig jaar coachen’

Vader: Rein Breeman (64)

Zoon: Floor Breeman (32)

Opgevolgd: augustus 2013

Bedrijf: Vecom, chemische behandeling metaaloppervlak

Plaats: Maassluis

Aantal medewerkers: 100 +, exclusief Duits zusterbedrijf

Floor Breeman en vader Rein. „In het begin zag ik hem nog als mijn vader. Daarna pas als mijn baas.” Foto Peter de Krom

De locatie van het interview is de plek waar het allemaal begon voor Floor Breeman (32). In café Dauphine in Amsterdam besloot Breeman dat hij op termijn het bedrijf van zijn vader wilde overnemen. Het was in de zomer van 2010. De raad van commissarissen van Vecom, met daarin Breeman junior, sprak tijdens een etentje over de opvolging van directeur Rein Breeman.

Onderwerp van gesprek was wie die kandidaat moest worden. Toen Floor naar huis fietste, zat het gesprek hem niet lekker. „Ik dacht: die kandidaat ben ikzelf. Ik had al besloten dat ik het op termijn wilde doen. Als we iemand anders hadden gekozen, zou ik mezelf buitenspel zetten.” Drie jaar later werd hij directeur.

Zijn vader kocht Vecom in 1988 van de Duitse schoonmaakmiddelenfabrikant Benckiser, via een zogeheten management buy-out. Floor dacht er vroeger nooit over na om het bedrijf over te nemen. Maar nadat hij in Amsterdam een tweedaagse conferentie over familiebedrijven bijwoonde, begon het te kriebelen. Op zijn 22ste – toen hij nog bedrijfskunde studeerde in Groningen – kwam hij in de raad van commissarissen. „Ik kreeg steeds meer drang om mijn ideeën de organisatie in te duwen.”

Twee jaar geleden ging hij in het bedrijf werken, nadat hij eerst ervaring opdeed bij ABN Amro en de Noorse rederij Stolt-Nielsen. Hij kwam bij Vecom op de afdeling scheepvaart. Hij leerde zijn vader van een andere kant kennen. „De zakenman van de oude stempel: duidelijk, direct en eerlijk. Ik leerde die harde kant waarderen. Vroeger verhief hij zijn stem weleens. Dan dacht ik: wat wind je je op. Nu denk ik: ja, terecht!”

Floor moest wennen dat zijn vader opeens zijn leidinggevende was. „Ik zag hem in het begin vooral nog als mijn vader, en daarna pas als mijn baas. Pas later zag ik hem ook echt als mijn leidinggevende.” Hij noemde hem op de werkvloer geen ‘papa’ of ‘pap’, maar Rein, zo spraken ze af.

Rond 2010 merkte Floor dat zijn vader steeds meer afstand nam van het bedrijf. „Hij had niet meer de energie om het bedrijf 24/7 in de gaten te houden.” Ze hadden in die tijd veel gesprekken over de toekomst van het bedrijf. „Ik riep veel dingen die beter konden. Prima, zei mijn vader, maar ik ga het niet meer doen.” Floor zette zijn plannen samen met een collega op papier, onder de noemer ‘Vecom 2.0’, waarin de nadruk meer kwam te liggen op commercie dan op techniek.

Het plan werd door commissarissen goedgekeurd, waarop hij kon beginnen als directeur. Zijn vader is nog betrokken, als commissaris en coach. „Ik ben relatief jong, hij kan mij nog zeker twintig jaar coachen.”

De grootste beloning is dat zijn vader nu eindelijk wat langer met vakantie kan. „Het is een heerlijk gevoel dat ik verlost ben van de dagelijkse verantwoordelijkheid”, zegt Rein zelf. „Qua vertrouwen hoef ik me geen zorgen te maken, hij is mijn erfgenaam, hij moet het in stand houden”.

De band tussen de twee is versterkt, vindt Rein. „Het is mooi om je zoon tijdens de commissarissenvergadering te zien. Floor kan dingen die ik niet kan. Hij is veel sneller en commerciëler. Hij is een smooth operator.” Hij heeft nooit druk uitgeoefend op zijn zoon om in het bedrijf te komen.

De sector waarin hij werkt is misschien niet erg sexy, erkent Floor. Maar dat maakt hem niet uit. „Het bedrijf voelt als een klein broertje dat ik wil beschermen. We voelen de crisis, en dus hebben we afscheid moeten nemen van ongeveer 15 procent van het personeel.”

Het is een hele klus om het bedrijf weer goed op de rails te krijgen en te laten groeien, zegt Floor. „De druk is voelbaar, zeker als mijn vader, de rest van de familie, de werknemers, de leveranciers, de commissarissen continu meekijken en met hun oordeel klaarstaan. Maar dat motiveert mij juist iedere dag.”