De komst van mijn AOW heb ik gevierd

Barber van de Pol (69) is schrijver en vertaler // In september verscheen haar non-fictieboek Zingen is geluk // Barber woont in een huurhuis en heeft een latrelatie

‘Geld moet rollen, vind ik. Ik geef het graag uit, maar ik weet natuurlijk dat ik niet rijk ben. Toch heb ik nooit echt zuinig hoeven doen. Ik heb een vorm gevonden waarmee ik rondkom. Zo combineer ik reizen en werken. Ik ben een geboren freelancer, ik gedij zonder vaste baas. Na een paar jaar parttime werken aan de universiteit in Groningen wilden ze me daar alleen nog fulltime in dienst hebben. Dat zou ten koste gaan van mijn vrije werk, dus ik heb het niet eens overwogen. Al dat vergaderen is ook niks voor mij.

„In de vette jaren heb ik een buffer opgebouwd. Mijn sport is om die in stand te houden door genoeg te werken. En dat gaat heel goed, tot nu toe. Ik werk nog steeds fulltime, want ik heb nog genoeg energie. Ik houd van werken, het bepaalt ook mijn ritme.

„Dat het crisis is in boekenland, merk ik wel. Uitgeverijen en kranten zijn duidelijk aan het krimpen, er wordt minder vaak bij me aangeklopt. Dankzij de AOW en een paar kleine pensioentjes is dat voor mij geen probleem. Ik heb op m’n gemak aan mijn laatste boek kunnen werken, zonder er nog een vertaalklus naast te doen zoals ik vroeger gewend was.

„Ik werk dus nog steeds veel, maar ik loop tegenwoordig wel wat vaker door de stad te wandelen met mijn vriendje. En als een van mijn dochters een oppas nodig heeft en een beroep op me doet, denk ik: ach welja, wat maakt die ene dag uit.

„Ik zit niet meer met allerlei deadlines tegelijk, en dat bevalt me heel goed.”