‘Arnie’ vond al snel zijn echte roeping

Redacteur media

Eyeworks-baas Reinout Oerlemans (Mill, 10 juni 1971) was door een talentscout op achttienjarige leeftijd van de straat geplukt, voor de eerste Nederlandse soap Goede Tijden, Slechte Tijden. Zelf zei hij daarover in 2003 tegen NRC: „Ze was op zoek naar een Haagse kakker voor een nieuwe televisieserie. Nou, die kon ik heel naturel neerzetten, zelfs zonder acteertalent.”

Oerlemans speelde Arnie in de beginjaren van de soap, 1990 tot 1996. Toen hij nog een soapie was, maakte producent Joop van den Ende eens een lijstje van de drie GTST-acteurs die het volgens hem ver zouden schoppen in de televisiewereld. Een van hen was Oerlemans. Niet als acteur, maar als tv-presentator. Of nog beter: tv-producent, net als hijzelf.

Nadat Oerlemans zijn soapcarrière in 1996 had beëindigd, zette Joop van den Ende zijn pupil eerst in als presentator. Maar al snel wilde Oerlemans zelf programma’s bedenken: „Met twee vriendjes uit de reclamewereld met wie ik aan het skiën was, ben ik plannen gaan maken.” Hun bedrijfje, in 1999 Eyeworks gedoopt, opereerde eerst nog onder de vleugels van Endemol.

In 2001 kwam de grote doorbraak met De Nationale IQ Test, die ze bedachten voor BNN. Oerlemans verkocht het concept aan vijfentwintig landen. Nog steeds is het een van zijn grootste hits; zeker als je de spin-offs erbij rekent (De Bijbelquiz, de Inburgeringstest, de Sekstest, etc. ), die hij verkoopt onder de verzamelnaam ‘Test The Nation’.

Oerlemans had zijn roeping gevonden. In 2003 zei hij: „Met je eigen club mensen je eigen ideeën realiseren, dat is nóg mooier dan presenteren. Ik blonk nergens in uit. Dat is veranderd toen ik voor mezelf ben begonnen. Ik herinner me nog goed de eerste keer dat hier op kantoor de telefoon ging. Eindelijk iets waar ik me helemaal in kan verliezen.’’

En Nederland was al snel te klein. Net als De Mol bekwaamde hij zich in de export van formats. Oerlemans zelf: „Pitchen, ideeën verkopen, daar draait het om in de tv- business. Cultuurverschillen tussen landen vallen erg mee. Bij televisie is de globalisering al ver.” Van den Ende bleef als financier een rol spelen: via zijn investeringsmaatschappij Van den Ende & Deitmers stak hij geld in Eyeworks, waardoor Oerlemans in het buitenland andere tv-productiebedrijven kon kopen, om toegang tot de verschillende tv-markten te krijgen.

In 2008 vestigde hij zich zelfs in Los Angeles, met zijn vrouw Daniëlle Overgaag, tv-presentator en ex-wielrenner, en hun vier kinderen. Vanuit de VS wilde Oerlemans „de turbo erop gooien”. Hij had inmiddels toegang tot de Amerikaanse markt, mede door de aankoop van het bedrijf 3Ball. Ondanks Amerikaanse successen als Extreme Weight Loss (Obese) en Octomom (over de moeder van een achtling) bleef de basis toch in Nederland liggen. Na een jaar keerde Oerlemans terug.

De welwillende behandeling die Oerlemans doorgaans in de pers krijgt, sloeg in 2011 om toen Oerlemans verborgen camera’s liet plaatsten op de spoedeisende hulp van het Amsterdamse ziekenhuis VUmc voor de realityserie Tussen Leven en Dood (RTL 4). Eyeworks en het ziekenhuis vroegen de patiënten pas om toestemming nádat ze al waren gefilmd. Na veel protest over het schenden van het medisch geheim en de privacy, haalde RTL het programma van de buis.

Oerlemans had inmiddels ook een nieuwe baan erbij genomen. Hij regisseerde twee speelfilms voor Eyeworks: Komt een vrouw bij de dokter (2009) en Nova Zembla (2011), die laatste in 3D. Geen succes bij de kritiek, wel bij het publiek, mede door een uitstekende marketing. Oerlemans had als regisseur een baard en een opmerkelijke stijl: hij brulde opgewonden zijn regieaanwijzingen door de scènes heen. Niet alleen om bijvoorbeeld een gevecht met een ijsbeer aan te moedigen, maar ook als Doutzen Kroes zat te mijmeren aan een tafel.