Vrouwen aanspreken is niet zo makkelijk

Illustratie Taylor Jones

Straatversierders

In de de opiniebijlage van het NRC Handelsblad van zaterdag 4 januari vraagt Anouk van Kampen zich af waarom mannen op straat haar proberen te versieren.

De mannen doen niets anders dan ze altijd al hebben gedaan: vrouwen proberen te veroveren, op een directe en fysieke manier.

Misschien wordt dit in deze wereld van Facebook, internetdaten en Twitter door veel van de aangesproken meisjes als te confronterend ervaren, gewend als ze zijn aan de afstandelijke, onpersoonlijke manier waarop op internet met elkaar wordt omgegaan.

Wat mevrouw Van Kampen zich misschien niet realiseert, is dat mannen in hun toenaderingen tot vrouwen erg onhandig kunnen zijn.

Ze moeten zich blootgeven, hun emoties tentoonspreiden, maar ze hebben daar minder oefening in dan vrouwen en voelen zich er minder bij op hun gemak.

Ikzelf heb ook al de nodige opgetrokken wenkbrauwen en dodelijk blikken veroorzaakt, door stuntelig gedrag dat eigenlijk als geweldig romantisch was bedoeld.

Ik vind dat het juist toegejuicht moet worden wat deze mannen doen.

Dat ze zich over hun barrières heen zetten en soms met de moed der wanhoop een meisje aanspreken, omdat ze gewoon erg graag een vriendin willen hebben.

Mannen maakt het daarnaast helemaal niet uit of een meisje hen stuntelend aanspreekt, of ze bloost of verkeerde dingen zegt, maar vrouwen zijn daar toch een stukje kritischer in.

Dit is in mijn ogen echt niet een probleem dat bij mannen kan worden gelegd.

De veranderende maatschappij stelt mannen voor steeds meer uitdagingen in het vinden van een vrouw. Dat ze toch de moeite blijven doen, zelfs op een manier die riskant is – namelijk het direct aanspreken, met een directe afwijzing als mogelijk gevolg – vind ik alleen maar dapper en moedig.

Fabian Schurgers