Column

Lekker blijven zappen

Ik kijk al een tijd geen televisie meer. Niet omdat ik ‘te druk’ zou zijn (het eeuwige argument van mensen zonder televisie), maar omdat ik Netflix heb. Bijna vier maanden is Netflix nu in Nederland. Voor wie het niet kent: met een abonnement (10 euro per maand) krijg je onbeperkt toegang tot (vrij oude) films en (erg goede) tv-series. Geen reclame, kijken zo lang en wanneer je wil.

In Amerika is Netflix een enorm succes: 30 miljoen betalende abonnees, iets meer dan het concurrerende HBO. Netflix is in de VS tijdens piekuren soms zelfs goed voor eenderde van al het internetverkeer.

Hoeveel abonnees Netflix op dit moment in Nederland heeft wil het bedrijf niet zeggen. De overactieve woordvoerders van Netflix Nederland (zeker twee persberichten per dag en soms een Netflix-pakket in de post) hebben geen idee, laat één van de woordvoerders weten. „Daar zijn we net zo benieuwd naar als jij.”

Geheimzinnigheid over abonneecijfers is meestal geen goed teken. Het is ook niet makkelijk, scoren met video on demand in Nederland. De general manager van HBO Nederland liet zich onlangs tijdens een kop koffie ontvallen dat het doel dat HBO zichzelf heeft gesteld in Nederland maar nèt wordt gehaald. Nederland is geen Amerika.

Wat is dat toch? Terwijl de ene na de andere nieuwe terugkijkservice uit de grond wordt gestampt (HBO, Netflix, Videoland Unlimited, Pathé Thuis, Ziggo en UPC on Demand, Ximon, binnenkort de nieuwe betaalde Gemist-service van de commerciële en publieke omroep), blijkt steeds weer uit kijkonderzoek dat we in Nederland feitelijk gewoon avond in, avond uit zappend op de bank hangen. Zo’n 3,5 uur gemiddeld om precies te zijn. Dat doen we lineair zoals dat heet in televisiejargon, ofwel: volgens het door Hilversum vooraf vastgelegde programmaboekje. De omroepen bepalen wanneer wij wat kijken. Als er niks op tv is kijken we gewoon het minst vervelende programma.

Alhoewel, die passiviteit van ons kijkers lijkt langzaam (heel langzaam) te verminderen. Vorige maand verscheen, geruisloos, Moving pictures, een onderzoek van de Stichting Kijkonderzoek (SKO). Daaruit blijkt dat dit jaar het kijkgedrag van 20 tot 35-jarigen (de trendsetters) flink gaat veranderen. De tijd die deze groep aan televisie besteedt daalt van 67 procent naar 54 procent. Dezelfde groep besteedt dit jaar 34 procent van zijn tijd aan gedownloade, gehuurde of gekochte films en series, tegen 22 procent in 2012.

Eigenlijk is de televisie een ongelofelijk dwingend apparaat. Een machine waar we onze levens omheen bouwen. Eerst eten, dan het NOS Journaal. Eerst Pauw en Witteman, dan naar bed. Snel gesprekken afkappen, want de film begint.

Kom op Nederland. Laten we onze levens weer in eigen hand nemen.

Stijn Bronzwaer (@nextstijn) schrijft op deze plek elke week over (nieuwe) media