Jonge politici Toch heb je in de gemeenteraad behoorlijk wat invloed en leer je er veel

Sjoerd Wannet. foto duncan de fey

Naam: Sjoerd Wannet

Leeftijd: 24

Zit vier jaar in de gemeenteraad van Lingewaard

Je bent 19 jaar oud. Je woont in een middeleeuws dorpje tussen Arnhem en Nijmegen. En de gemeente wil een enorme Albert Heijn bouwen in je historische dorpsstraat.

Wat doe je?

Niet zoveel, zouden de meeste jongeren zeggen. Sjoerd Wannet, toen 19 jaar en partijloos, pleitte tegen het plan tijdens een inspraakavond van de gemeente. „Daarna ging het heel snel”, vertelt de inmiddels 24-jarige D66-lijsttrekker in de gemeente Lingewaard. „Het is bijzonder om als jongere je mond open te trekken. Je hebt een frisse kijk op zaken. Je denkt meer out-of-the-box dan de meeste vastgeroeste raadsleden die er soms al tien of twintig jaar zitten.”

Sjoerd is vier jaar geleden raadslid geworden en gaat in maart als lijsttrekker een tweede termijn in. Hij is daarnaast bijna klaar met zijn lerarenopleiding geschiedenis. Als portefeuillehouder ruimtelijke ordening houdt hij zich direct bezig met gebeurtenissen in zijn dorp. De bouw van een crematorium. De aanleg van een trolleybuslijn. In de raad heeft hij één leeftijdsgenoot. De rest van zijn collega’s zijn tussen de 40 en 70 jaar oud. „Het is soms wel lastig een vrolijk gesprek te met hebben met een collega die kinderen heeft die net zou oud is als je vader”, zegt hij.

Af en toe moet Sjoerd collega’s vertellen hoe Twitter of Facebook werkt. De raad plaatst alleen een oproep in een lokale kranten om kandidaten te werven. Dat lezen jongeren niet, zegt hij. Zonde, want zeker jongeren kunnen veel leren in de raad, zegt hij. „Je leert goed te communiceren, processen te bekijken en geduld te hebben. Je leert hoe je omgeving en de wereld in elkaar steken.”

Volgens Sjoerd zijn gemeentegrenzen niet meer zo tastbaar voor jongeren. Jongeren zijn veel mobieler. Oudere raadsleden hebben vaak altijd in dezelfde omgeving gewoond en gewerkt. „Gemeentes moeten niet afwachten maar actief jongeren werven voor raadswerk.”

Naam: Arpi Karapetian

Leeftijd: 23

Zit vier jaar in de gemeenteraad van Bedum

Het begint met klachten van buurtbewoners over een losse stoeptegel in de straat. Of het ongemaaide gras voor het sportveldje. Kleine zaken waar mensen toch waarde aan hechten, vertelt de 23-jarige rechtenpromovendus, Arpi Karapetian. Ze wilde altijd al voor de belangen van haar buurtgenoten opkomen. Ze ging af en toe naar raadsvergaderingen en inspraakavonden van de gemeente. Ze raakte gefascineerd door de invloed die je als individu kan hebben op de politiek. „Vooral in een kleine gemeente waar je zo dichtbij de burgers staat.” Toen ze op haar negentiende werd gevraagd zichzelf te kandideren voor de lokale politieke partij gemeentebelangen Bedum, was ze bang niet serieus genomen te worden. De burgemeester en wethouders ontvingen haar juist met open armen. En als jongste raadslid ooit in de Groningse gemeente Bedum heeft ze toch al veel bereikt. Ze komt op voor de ouderen en jongeren in haar dorp. Ze verzet zich tegen de gaswinningen in Groningen. Ze woont nog bij haar ouders, maar beslist over zaken die soms over tientallen miljoenen gaan. Als haar plannen worden doorgevoerd is ze trots en blij. Ze leert dan ook veel van haar raadlidmaatschap. En is retorisch veel vaardiger geworden. „Maar je moet er ook iets voor opofferen.” Af en toe mist ze een feestje. Ze kon tijdens haar studie niet naar Groningen verhuizen. En ook niet lid worden van een studentenvereniging. „Je tekent voor vier jaar betrokkenheid met je dorp. En niet iedereen heeft daar zin in”, vertelt Arpi. „De belangen van jongeren dreigen daardoor wel ondergesneeuwd te raken.” Volgens haar zou de gemeente denktanks van jongeren kunnen opzetten om te kijken wat er onder jongeren leeft. „Ik denk dat mensen te weinig begrijpen dat er belangrijke beslissingen worden genomen in de raad. En dat zij invloed hebben op wat er met hun dorp gebeurt. De jongeren zijn uiteindelijk de toekomst.”

Naam: Chris Ottens

Leeftijd: 23

Zit 4 jaar in de gemeenteraad van Maasdonk

Als Chris Ottens op de voetbalclub is, vragen mensen hem wanneer hij voor een kunstgrasveld zorgt. Loopt hij door het dorp, dan vragen ze wat hij aan de hangjongeren op het speelveldje kan doen. En is hij met vrienden, dan willen die weten hoe het met de nieuwe jongerenraad staat.

„Mensen weten dat je met het dorp bezig bent. Je wordt serieus genomen”, zegt Chris. Hij is 23 en zit een kleine vier jaar in de gemeenteraad van Maasdonk, een gemeente van drie dorpen tussen Oss en Den Bosch. Niet omdat het thuis vaak over politiek ging, of omdat zijn vrienden het er over hebben. Nee, Ottens zat in „een studieloze periode” en kende de voorzitter van Partij Maasdonk die hem uitnodigde een keer te komen kijken bij een raadsvergadering.

Dat sprak Ottens zo aan, dat hij zich kandideerde voor de verkiezingen. Met 150 voorkeursstemmen kwam hij in de raad en in de coalitie. Dat was „niet makkelijk” als 19-jarige zonder bestuurservaring tussen ervaren 40-plussers. „Eerst weet je niet wat een bestemmingsplan inhoudt. Of hoe de verhoudingen liggen in de raad. Maar mijn partijgenoten helpen me enorm, ik krijg cursussen en de gemeente kan helpen als ik er niet uit kom.”

Zijn portefeuilles: zorg en jongeren. Hij schreef een plan om een jongerenraad op te richten dat nu bij de wethouder ligt. „Waarom is er wel een seniorenraad en geen jongerenraad? Jongeren willen ook inspraak en binding met het dorp.”

Belastend is het wel naast zijn studie journalistiek. En voor de maandelijkse 300 euro, plus vergoeding voor internet en inktcartridges, doet hij het niet. „Het is een leerschool. Je leert hoe de gemeentelijke politiek in elkaar zit, hoe je iets voor elkaar krijgt en hoe vergaderingen gaan. En je leert praktische dingen. Hoe je vergunningen aanvraagt als je een huis bouwt, of als je een bedrijf begint. Je moet er best wel wat voor over hebben, maar je hebt er veel aan.”