Experimenteren dolfijnen met drugs?

Verdoofd en versuft dobberden de dolfijnen aan het wateroppervlak. Eigen schuld: de dieren waren high omdat ze op een kogelvis hadden gekauwd.

Althans, dat denken de makers van de nieuwe BBC-documentaire Dolphin: Spy in the Pod. Met hun robotcamera betrapten ze een groepje jonge dolfijnen dat in een kogelvis beet. Dat deden ze om kogelvisgif binnen te kregen, denkt producent Robert Pilley. Hij vertelde aan the Sunday Times dat de dolfijnen „doelbewust experimenteerden met verdovende middelen”.

Maar biologen zijn niet overtuigd. Christie Wilcox, die als promovendus onderzoek doet aan giftige schorpioenvissen, schreef in een reactie op haar blog Science Sushi dat het gif van de kogelvis (tetrodotoxine) vooral verlammend werkt, en niet geestverruimend.

In tegenstelling tot drugs die de beloningscentra in de hersenen prikkelen, zoals heroïne, komt tetrodotoxine niet langs de bloed-hersenbarrière, legt Wilcox uit. Tetrodotoxine heeft een heel andere uitwerking: het gif blokkeert natriumkanalen van de cel, waardoor zenuwcellen geen signalen meer door kunnen geven.

De symptomen van een kogelvisvergiftiging, lijken dan ook in niets op een roes. Het begint met tintelende lippen en tong. Daarop volgen duizeligheid, hoofdpijn, misselijkheid. In de ergste gevallen stuiptrekkingen, stokt de ademhaling en sterft het slachtoffer aan een hartstilstand. Niet bepaald een fijne trip.

Tetrodotoxine is een gif en geen partydrug, concludeert Wilcox. Ze kan zich best voorstellen hoe de nieuwsgierige, jonge dolfijnen iets te enthousiast met een kogelvis aan de haal gingen. Maar dat is nog geen zelfdrogering.

Lucas Brouwers

Dolfijnen die met een kogelvis spelen: http://nrch.nl/38vh