Column

Graus maakt slapende honden wakker

Het laatste beeld van Dion Graus uit 2013 was dat hij zich in het zeehondencentrum van Lenie ’t Hart in Pieterburen te midden van alle andere huilertjes liet knuffelen door Geert Wilders. Wulps kirrend draaide hij zich op zijn rug om de partijleider eens lekker door de zachte haartjes op zijn bolle buikje te laten kroelen. De blonde voorganger voerde hem een visje. Ik denk niet dat Dion Graus ooit in zijn leven gelukkiger is geweest.

Maar het nieuwe jaar is nog niet begonnen of het PVV-Kamerlid laat zich alweer zien van de kant die we zoveel beter van hem kennen. Afgelopen dinsdag heeft Dion Graus aangifte gedaan tegen Jeroen Pauw. De aanleiding was de uitzending van de aflevering van 5 jaar later, op 27 december, waarin Graus’ partijgenote Fleur Agema te gast was. Zij werd tijdens het programma geconfronteerd met een filmpje waarin hij in verband werd gebracht met vrouwenmishandeling. Hij is ooit beschuldigd van geweldpleging tegen zijn ex-vrouw, maar daarvoor nooit vervolgd. Dus doet hij aangifte. „Dit moet stoppen”, brieste Graus op Radio 1 over de beschuldigingen van „bepaalde rioolratten”.

Dat Dion Graus niet al te slim is, wisten we al en dat wordt opnieuw bevestigd. Als hij gewoon zijn mond had gehouden, was er niets aan de hand geweest. Maar met zo’n spectaculaire aangifte tegen een bekende Nederlander als Jeroen Pauw in de nieuwsluwe periode na de feestdagen maakt hij slapende honden wakker. Dan gaat uw traag ontwakende columnist toch even voor de lol googlen hoe dat ook alweer zat met Dion Graus en de geslagen vrouwtjes. En dan gaat er een beerput open.

In totaal zijn tegen Graus zeven aangiftes gedaan van zaken als mishandeling, bedreiging en stalking. Dagblad De Limburger heeft er een aardig dossier van bijgehouden op zijn site. De krant citeert uit de aangiften bij de politie waarin bijvoorbeeld staat ‘dat het Kamerlid diverse keren geprobeerd heeft de keel van de vrouw dicht te knijpen’. De aangiften worden ondersteund door artsen die spreken van een ‘zeer bedreigende situatie’. Er wordt gerept van doodsbedreigingen en angst voor represailles.

Het is waar dat Graus nooit is vervolgd. Maar dat betekent niet dat hij onschuldig is. In een ambtsbericht uit 2007 van de Maastrichtse hoofdofficier J. Penn-te Strake staat dat het een ‘verkeerde beslissing’ was van het OM om Graus in 2003 niet te vervolgen. Een aangifte wegens mishandeling van een Belgisch vriendinnetje van Graus is door de Belgische justitie geseponeerd om ‘opportuniteitsredenen’, niet vanwege onvoldoende bewijs. Dat berichtte NRC Handelsblad op 5 september 2011.

Het is misschien een leuk idee om Dion Graus uit te nodigen bij Pauw & Witteman en hem met deze feiten te confronteren. Kijken of hij gaat slaan.