Rauwerdink moet van bondscoach inbinden

Plotseling was de 28-jarige volleyballer Rauwerdink niet meer welkom bij het Nederlands team. Bondscoach Edwin Benne heeft hem nu toch weer nodig.

Jeroen Rauwerdink: „Ik ga mij anders opstellen. Vanaf nu houd ik mij meer op de achtergrond en doe ik alleen wat er van me gevraagd wordt.” Foto Robin Utrecht

Alsof hij op staande voet was ontslagen. Zo ervoer Jeroen Rauwerdink het telefoontje van bondscoach Edwin Benne, die de volleyballer twee maanden terug meedeelde dat hij voorlopig niet welkom is in het Nederlands team.

Van basisspeler en viceaanvoerder tot verstotene, begrijp het maar. Rauwerdink is de verbazing nog steeds niet voorbij, hoewel hij intussen een verhelderend gesprek met Benne heeft gevoerd en door de herniaoperatie van Jelte Maan is teruggekeerd in de selectie.

De opmerkelijke actie van de bondscoach is terug te voeren op het EK in Denemarken, waar Rauwerdink in september matig presteerde. Dat wist de aanvaller – goed voor 230 interlands – zelf al te goed. En hij was er ziek van. Maar dat hij zou worden geslachtofferd, was geen moment bij hem opgekomen. Sterker, hij had in Denemarken geen enkel signaal in die richting ontvangen.

Rauwerdink was stupéfait na Bennes telefoontje. Waarmee zijn gemoedstoestand nog mild is uitgedrukt. Eigenlijk was hij compleet van slag. „Ik beleefde een week vol emotie en onbegrip”, zegt hij op het nationale sportcentrum Papendal, waar het Nederlands team zich voorbereidt op het sterk bezette WK-kwalificatietoernooi van 3 tot en met 5 januari in het Tsjechische Opava.

Rauwerdink eiste een verklaring. Maar Benne wilde hem pas in februari persoonlijk spreken „om te kijken of er nog een toekomst bij het Nederlands team is”. De bondscoach wenste zich eerst te concentreren op het kwalificatietoernooi.

Tot onbegrip van de speler, die onmiddellijk na het gewraakte telefoontje contact opnam met Michel Everaert, directeur Sport van de volleybalbond. Met hem hadden Rauwerdink en aanvoerder Rob Bontje kort daarvoor het seizoen geëvalueerd. In dat gesprek hadden de spelers aangedrongen op veranderingen bij het Nederlands team en zich ook kritisch uitgelaten over Benne, zonder overigens om zijn vertrek te vragen.

Rauwerdink veronderstelde een causaal verband tussen de pittige evaluatie en zijn ‘ontslag’. Die is er niet, bezwoer Everaert. Een standpunt dat Benne herhaalde in het gesprek van twee uur dat hij onlangs alsnog met Rauwerdink heeft gevoerd. Daarvoor was de bondscoach speciaal afgereisd naar Italië, waar de getormenteerde speler bij Cueno speelt. Benne had Rauwerdink opgeroepen als vervanger van Maan en begreep al te goed dat eerst het nodige met de aanvaller uitgepraat moest worden.

Over de ware reden van Rauwerdinks verwijdering uit de selectie blijven speler en coach vaag. Ja, dat Rauwerdink de groepsdynamiek aantastte en daarmee de balans in het team verstoorde. Wat daarmee wordt bedoeld, wil geen van beiden zeggen.

Vrij vertaald betekent het dat Rauwerdink zich op de EK op enigerlei wijze heeft misdragen. Zelf spreekt hij van een negatieve houding en „toen niet goed benaderbaar te zijn geweest”. Ter aanvulling: „In zes jaar ‘Italië’ heb ik veel kennis opgedaan. Dan wil je nog wel eens zaken beter weten. En dan zeg ik dat. Voor Benne was dat niet prettig.”

Sterker, de bondscoach zag daarin reden de ervaren international voorlopig op de strafbank te zetten.

De speler ziet Bennes besluit als een wake-up call. Want geschrokken is Rauwerdink zeker. Hij erkent fouten te hebben gemaakt. Schuldbewust: „Ik moet een stapje terugdoen, want ik was op de EK te ver gegaan. Ik ga me weer op mijn spel concentreren en proberen mijn oude niveau te halen. ”

De commotie heeft de verhouding tussen Rauwerdink en Benne veranderd, evenals de positie van de aanvaller in het team. Rauwerdink is gedaald in de pikorde en beseft dat al te goed. Hij zal zijn houding daarop aanpassen. „Ik ga mij anders opstellen. Vanaf nu houd ik mij meer op de achtergrond en doe ik alleen wat er van me gevraagd wordt.”

Rauwerdinks gedevalueerde positie binnen het team maakte hem ook ongeschikt voor de rol van aanvoerder, een taak die Benne nu Wytze Kooistra heeft toebedeeld. De voormalige viceaanvoerder toont begrip. „Ik wil graag aanvoerder van het Nederlands team zijn, maar dat moet dan vanuit mijn spel komen. Ik zal een stapje terug moeten doen om daarna drie of vier stappen vooruit te kunnen maken.”