Krantenbericht krijgt gezicht

Regisseur Ryan Coogler (27) maakte een droomdebuut met zijn film Fruitvale Station. Nu werkt hij aan een graphic novel en een roman.

In een buitengewoon jaar voor zwarte films in de VS kondigt zich een buitengewoon talent aan. Dat we nog veel gaan horen van Ryan Coogler is wel zeker. Maar in welke hoedanigheid precies, blijft nog even afwachten. De filmmaker die een droomdebuut afleverde met het onafhankelijk geproduceerde, op de werkelijkheid gebaseerde Fruitvale Station, is namelijk ook actief als schrijver. Hij werkt aan zowel een graphic novel als een roman voor jongvolwassenen. Sinds hij met zijn film debuteerde op het Sundance Festival – en daar zowel de Grand Prix als de publieksprijs in de wacht sleepte - stromen de aanbiedingen van Hollywood binnen.

Fruitvale Station vertelt het verhaal van Oscar Grant, een zwarte jongen die op Oudejaarsavond 2009 tijdens een opstootje op een metrostation in Oakland, net buiten San Francisco, door een politieman werd doodgeschoten. De 23-jarige Grant was onbewapend. Ooggetuigen legden het voorval vast op hun mobiele telefoons en die beelden zorgden voor veel onrust. Voor Coogler vormt de gebeurtenis de afsluiting van zijn film, waarin hij niet meer doet dan de laatste dag in het leven van Grant reconstrueren. Van een naam in een krantenbericht, en een cijfer in de statistieken, verandert Grant zo in een mens van vlees en bloed. Heel simpel, maar heel krachtig.

Coogler leek eerder voorbestemd voor een carrière in American Footballl; hij kon studeren met een sportbeurs. Een docent Engels moedigde hem tijdens zijn studie aan om zich verder te ontwikkelen als scenarioschrijver, na het lezen van enkele van zijn opstellen. Zijn visuele verbeeldingskracht was toen al opvallend.

Fruitvale Station is een van de sterkste Amerikaanse debuutfilms in lange tijd. De film heeft natuurlijk uitgesproken sociale relevantie, ook voor Nederland waar de discussie over ‘racial profiling’ van minderheden door de politiek in het afgelopen jaar is losgebarsten. Maar los van die sociale boodschap is Fruitvale Station ook een bijzonder sterk geacteerde film, met een knap gevoel voor understatement en psychologische nuancering.

Peter de Bruijn