Ik was Django, nu ben ik unchained

Rapper Sjaak (28) bouwt al jaren aan zijn carrière maar debuteerde onlangs pas met een officieel soloalbum, StrijderSysteem. In 2014 is hij veelvuldig live te zien.

Foto Kasimir szekeres

Mehdi ‘Sjaak’ Chafi is de meest ontspannen rijzende ster van Nederland. Hij maakte al in 2007 indruk met de rauwe straatclip Ik Heb Schijt, met Appa. „Ik twijfelde nog of ik wel een clip moest maken”, vertelt de rapper, die in het plaatselijke buurthuis in Amsterdam Oost leerde rappen. „Ik had geld in mijn zakken, twee scooters en een goed leven. In mijn buurt wilde niemand met zijn gezicht op tv.”

Het rappen beviel en de afgelopen jaren maakte Sjaak naam met talloze gastoptredens en volgens platenlabel Top Notch ‘dik tachtig miljoen YouTube-views’. Maar, zegt Sjaak: „Daar kun je nog geen zakje wiet van halen.” Hij praat zoals hij rapt: met humor van de straat en een relaxte dictie. In zijn raps speelt hij met de uitspraak van woorden en klinkers, het kruisgebied tussen Nederlands en Engels, zijn Marokkaans-Amsterdamse accent en invloeden uit met name de Amerikaanse straatrap.

Het universum waar Sjaak over rapt, is bekend: hij kent het straatleven en brengt zijn dagen door met roken, drinken en „chillen met me tijgers”. Hij doet dat op hiphopbeats met stevig pompende kickdrums en bijvoorbeeld de ratelende snaredrums van de hedendaagse trapmuziek, of de penetrante synthesizers van de G-Funk. Hij heeft een ontregelende, eigenzinnige rapstijl, steevast met een kwinkslag die voor zijn soort rap opvallend is. Sjaak houdt niet van ik-heb-het-moeilijk-rappers. „Ga dan werken, ofzo. Ik had vroeger vrienden zonder slaapplek die in de supermarkt hun gezicht wasten met Spa Blauw en daar gel opdeden voordat ze neppe coke hosselden in de stad. Die hebben nu ook gewoon een huisje en zijn getrouwd.”

Dat Sjaak nu een eigen album heeft, voelt bevrijdend. „Ik was Django, nu ben ik unchained.” In 2014 gaat hij met zijn repertoire alle podia langs: „Ik heb een albumtour, een zomertour, een Wolf-tour (hij maakte met Appa een soundtrack bij de film Wolf, red.) en een clubtour.”

Sjaak, in zijn teksten een trotse, charismatische nietsnut, is klaar voor de volgende stap in zijn carrière. Hij wil in 2014 ook naar Amerika, langs bij de Nederlandse producer Reverse die daar werkt. „Ik wil op de plekken komen waar de artiesten zijn. En dan: what happens, happens.”

Saul van Stapele