Emoties hebben ieder hun eigen plaats in het lichaam

Geluk voel je tot in je tenen. Schaamte in je wangen. Emoties hebben een duidelijke plaats in een mensenlichaam.

Welke gebieden van uw lichaam voelt u actiever worden als u droevig bent? En welke gebieden worden juist minder actief? En als u boos bent? Bang? Gelukkig?

Dat soort vragen beantwoordden enkele honderden Finnen, overwegend jonge vrouwen, door op de computer lichaamssilhouetten in te kleuren. Veel emoties kregen zo hun eigen plaats. Ook nadat er statistische technieken op werden losgelaten bleven emoties en plaatsen onderscheidbaar. Zo kreeg elke emotie zijn eigen ‘lichamelijke-sensatiekaart’.

De bodily maps of emotions is deze week in PNAS gepubliceerd. De Finse onderzoekers kregen vergelijkbare ‘kaarten’ toen ze hun experiment herhaalden met kleinere groepen proefpersonen in Zweden en Taiwan. Er is uiteraard wel overlap tussen de verschillende emoties: mensen gaven veel veranderingen in de borststreek aan (logisch, als je hartkloppingen krijgt of anders gaat ademhalen) en in het hoofd (waar je denkt, bloost, huilt en fronst).

De Finse onderzoekers onderbouwen dat hun kaarten daadwerkelijk aangeven wat mensen in hun lichaam voelen bij een bepaalde emotie – niet alleen wat mensen dénken dat ze dan voelen.

In andere experimenten lieten ze hun proefpersonen verhaaltjes lezen of filmfragmenten kijken die bedoeld waren om specifieke emoties op te roepen. Als de proefpersonen daarna op silhouetten inkleurden waar ze wat voelden, kwamen er weer vergelijkbare kaarten uit. In weer een ander experiment bleken proefpersonen zelfs, als ze een ingekleurd silhouetje voorgelegd kregen, boven kansniveau te kunnen benoemen welke emotie iemand had die zich zo voelde – althans, dat lukte niet voor angst, maar wel voor bijvoorbeeld afschuw, geluk, verdriet, verrassing en woede.