Lange, blonde manen en altijd goedlachs

Sjoerd Huisman (1986-2013)

In 2009 won hij de NK marathon op natuurijs. Sjoerd Huisman was toen het nieuwe boegbeeld van het marathonpeloton.

Foto anp

Een indrukwekkende minuut stilte in Thialf, toen gisteren direct na afloop van het olympisch kwalificatietoernooi bekend werd dat marathonschaatser Sjoerd Huisman (27) aan een hartstilstand was overleden. Dan onder applaus van het publiek een ereronde van het vrouwenpeloton, dat eigenlijk het NK Mass Start zou rijden. Vier rijdsters die Huisman goed kenden – Elma de Vries, Manon Kamminga, Irene Schouten en Bianca Roosenboom – gleden op hun knieën over de finish. Ultiem eerbetoon.

Op 8 januari 2009 gleed Huisman op dezelfde manier onvergetelijk als eerste over de finish bij het NK marathon op natuurijs op de Oostvaardersplassen. Met zijn prachtige combinatie van kracht en lichaamsbeheersing, geleerd op skeelers, bleef hij topfavoriet Arjan Stroetinga nipt voor.

Huisman was de eerste Nederlands kampioen op natuurijs sinds Bert Verduin in 1996, na een periode van kwakkelwinters. Lange, blonde manen, altijd goedlachs. Nieuw boegbeeld voor het marathonpeloton, sprak zijn toenmalige ploegleider Erik Hulzenbosch. „Misschien staat deze titel wel voor twintig jaar”, grapte Huisman. En hij nam in de vrieskou gauw een slok uit de grote fles Schrobbelèr van de winnaar.

Huisman, afkomstig uit een gezin met schaatsende zus Mariska en broers Remko en Mark uit het West-Friese Andijk, liet het niet bij één zege. In 2008 won hij zijn eerste marathon op kunstijs in Assen, in december 2009 behaalde hij met zijn snelle eindsprint zelfs drie keer op rij de winst. Zijn totaal staat op tien overwinningen in de Marathoncup. In 2010 was Huisman de beste bij de NK marathon op skeelers, een jaar later bij het Open NK op de Weissensee.

Maar datzelfde jaar was er een ernstig auto-ongeluk, na een plotselinge black-out achter het stuur met zeventig kilometer per uur. De oorzaak werd nooit duidelijk, maar sindsdien deed Huisman op skeelers en schaatsen nauwelijks meer mee om de zege. Tot hij afgelopen week in een marathon in Breda ineens toch weer als tweede eindigde. „Het gaat duidelijk beter”, constateerde hij vorige week op Schaatsen.nl.

Gisteren was alles anders. In de hechte schaats- en skeelergemeenschap in Thialf sloeg het nieuws van zijn plotselinge overlijden in als een bom. Mark Tuitert, die Huisman al kende sinds hun gemeenschappelijke tijd als skeelerjunior, omhelst zijn huilende vrouw en oud-schaatsster Helen van Goozen. „Zoiets zet de boel weer in perspectief”, zegt hij na zijn verrassende zege op de 1.500 meter en plaatsing voor Sotsji.

West-Fries Koen Verweij, die in zijn jeugd vaak met Huisman skeelerde, maakt een aangeslagen indruk. Erben Wennemars loopt huilend door de catacomben, net als skeelercoach Desly Hill, de broers Mulder en Renate Groenewold. „Dit komt hard aan”, zegt generatiegenoot Sven Kramer zichtbaar aangeslagen.

Bij alle ontreddering in Thialf blijft voor altijd de herinnering aan die koude januaridag op de Oostvaardersplassen, met die onnavolgbare finish van de winnaar.