Drie redacteuren over Bangladesh

Een hartverscheurend beeld. De tijd staat stil. Een fossiele liefdesverklaring. „What did my arms do before they held you?” schreef Sylvia Plath. Op 24 april stort in de buurt van Dhaka, de hoofdstad van Bangladesh, een textielfabriek in. Ruim 1.100 mensen komen daarbij om het leven. Zij maakten daar onder erbarmelijke werkomstandigheden kleren voor de Westerse markt – het moest vanzelfsprekend allemaal zo voordelig mogelijk. De foto brandmerkt een gretigheid naar goedkope kleren en staat symbool voor ongebreideld consumentisme. Dat maakt deze foto zo krachtig: de publieke opinie kan niet meer wegkijken van deze wrede realiteit. De fatale omhelzing zal een iconische betekenis krijgen. Ook dit is de prijs die betaald moet worden voor een T-shirt bij mij in de kast. Tekst Paula van Akkeren, plaatsvervangend chef vormgeving

Deze foto raakt me extra omdat ik in juni, enkele weken na de ramp, zelf in Savar was voor deze krant. De foto laat zien hoe mensen ook in noodlottige situaties steun en liefde bij elkaar zoeken. Tegelijk is hij een aanklacht, een aanklacht tegen inhalige Bengaalse fabrikanten en een onverschillige overheid maar ook tegen machtige Westerse bedrijven en consumenten. Uit angst zichzelf uit de markt te prijzen, betaalden (en betalen) ze de arbeiders een uiterst karig loontje en lieten ze hen werken in fabrieken die vaak ondeugdelijk waren gebouwd. Bij de puinhopen werd ik in de klamme hitte aangeklampt door bezwete mensen, die wapperend met vage foto’s van overleden slachtoffers, om hulp vroegen. Tussen de brokstukken vond ik nog allemaal labeltjes, die waren bedoeld voor kleren die naar westerse landen zouden worden geëxporteerd. Ook naar Nederland. Tekst Floris van Straaten Floris van Straaten, redacteur Buitenland

Sommige beelden hebben wat de Franse fotograaf Henri Cartier-Bresson ooit definieerde als ‘le moment décisif’ – het maken van de juiste foto op het juiste moment waardoor een situatie in één keer wordt gevat. Deze foto van Taslima Akhter, een fotografe en activiste uit Bangladesh, is daar een voorbeeld van. Over het beeld, dat deel uitmaakt van een fotoreportage die Akhter dit jaar op 24 april maakte in een buitenwijk van Dhaka waar de kledingfabriek instortte, zei de fotografe: „Elke keer als ik ernaar kijk, voel ik ongemak. (...) Het is alsof deze mensen tegen me zeggen: we zijn geen nummer. Wij zijn niet alleen goedkope arbeidskracht. Ons leven is niet goedkoop. We zijn mensen.” Tekst Rosan Hollak, redacteur Media / Foto Taslima Akhter