De fietstunnel: en wie had nou gelijk?

Pr-technisch was december een jubelmaand voor het Rijksmuseum. Wim Pijbes maakte een interessante draai wat betreft zijn fietsstandpunt.

Wim Pijbes, directeur Rijksmuseum en verpersoonlijking van de anti-fietslobby: „Ik fiets er nu ook doorheen en het is een genot.” foto anp

Hebt u ’m al zien fietsen? Wim Pijbes, Rijksmuseumdirecteur, gaf eerder deze maand in De Wereld Draait Door toe dat hij zelf wel eens een ritje maakt door de tunnel onder zijn museum. „Ik fiets er nu ook doorheen en het is een genot”, zei hij. Pardon? Pijbes, de verpersoonlijking van de anti-fiets lobby, die het beruchte fietspad nu een genot noemt? Wat is er aan de hand?

December was voor het Rijksmuseum publicitair gezien een natte droom. Hoofd pr Marjolijn Meynen won een prijs, Pijbes werd door Elsevier uitgeroepen tot man van het jaar, een recordaantal bezoekers en de aanschaf van een 16de eeuwse kerstwieg. Kers op de taart de première van de docu over het Raiks in New York. De goednieuwsshow stak schril af tegenover de musea aan de andere kant van het plein.

Maar in deze jubelmaand van het Rijks bleef de interessantste vraag, driekwart jaar na de opening: wie had er nou gelijk in de fietstunneldiscussie? Het Parool pakte uit met een reconstructie, waarin saillante details opdoken. Zo vreesde het stadhuis voor de enscenering van een ongeluk door de anti-fietslobby, wilde het museum bezoekers graag in de passage laten wachten als mooi reclamebord en sprak wethouder Eric Wiebes (VVD) over een klassenstrijd van de elite versus fietsende plebs.

In de vraag wie er gelijk had, spreekt het aantal (ernstige) ongelukken onder de passage boekdelen: op moment van schrijven nul. Dat nou net het stukje fietspad onder het museum gevaarlijker zou zijn dan andere drukke stukjes Amsterdam, wat in sommige rapporten werd beweerd, bleek onjuist. Sterker nog: de situatie lijkt juist overzichtelijker dan het alternatieve fietspad op de Jan Luijkenstraat ten tijde van de verbouwing, toen fietsers jarenlang in een ‘bocht’ van 90 graden door voetgangers, fiets- en autogebied manoeuvreerden.

Pijbes blijft erbij dat de veiligheid van bezoekers en voetgangers niet is gegarandeerd. Maar waar in Amsterdam is dat wel? En dan die gedroomde allure van een toegangspoort. De Dam is ingelegd met Portugese keien, leuke Europese allure, maar in een fietsstad waardeloos. Nu, tijdens het Amsterdam Light Festival, is er in de fietstunnel een booginstallatie van ledlichtjes die zijn aangesloten op tientallen, jawel, rijwielen op een plateau in het voetgangersgebied. Een knipoog naar de machtsstrijd? De toeristen die er lachend foto’s op nemen lijkt het niks te kunnen schelen. If they only knew.

    • Jonas Kooyman