Te paard zingen over de liefde

In de familievoorstelling Elize in de Hollandsche Manege kan Roos van Erkel (29) flink uitpakken, met zowel humor als zwaarte.

Roos van Erkel in de familiemuziektheatershow Elize in de Hollandsche Manege Foto Govert de Roos

„Waarom ontroert hij mij?”, klinkt het helder op de rijbaan van de Hollandsche Manege in Amsterdam. Alles ademt grandeur: de hartstochtelijke stem van Roos van Erkel en de 19de-eeuwse stadsmanege.

Van Erkel (29) speelt de titelrol in Elize in de Hollandsche Manege, een groots kerstspektakel met paarden, acteurs, muzikanten en een tienkoppig koor. De ‘hij’ uit haar lied is een stalknecht op wie barones Elize van Zuylen heimelijk verliefd is. En: meervoudig onmogelijk, want het object van de liefde is een rebels socialist.

De rol van statige barones breidt het arsenaal aan rollen van Van Erkel verder uit. In de vier jaar sinds ze afstudeerde veroverde ze met haar lichte, ontwapenende voorkomen menig meisjes- en jongenshart als de puberende Rosa in de Hoe overleef ik-musicals naar de boeken van Francine Oomen. Maar ze oogstte ook lof bij volwassenen met haar serieuzere rollen, bijvoorbeeld bij het teksttheater van Theatergroep Suburbia.

Van Erkel: „Ik heb wel gedacht dat al die rollen, genres en projecten mij tot een ongrijpbare vago zouden maken, maar ze bieden me juist de kans meer kanten van mezelf te ontwikkelen. Sinds Hoe overleef ik ben ik beter gaan zingen en tijdens Fanny en Marius bij Suburbia deze zomer ontdekte ik een emotionele ‘zwaarte’ die ik van mezelf nog niet kende. Een vrouw van 40 met een kind van 17 bleek veel dichter bij me te staan dan ik dacht.”

Alleen haar filmdebuut pakte minder gunstig uit. Van Erkel speelde de hoofdrol in de film Het bombardement. „De slechte recensies sneden door mijn maag. Gelukkig werd de film op het Stony Brook Festival in Amerika wel enorm gelauwerd.”

In Elize in de Hollandsche Manege kan Van Erkel weer flink uitpakken, zowel met humoristische lichtheid als met hartverscheurende zwaarte. Om in ‘mannenzit’ te mogen rijden in de adellijke manege, vermomt de rechtschapen barones zichzelf kolderiek als man. Tegelijkertijd is ze hartstochtelijk verliefd en wil ze ontsnappen aan het keurslijf dat de maatschappij haar stand oplegt.

Naast het spelen en zingen van al die emoties moet Van Erkel ook haar paard in het gareel houden. „Ik had nog nooit gereden”, zegt ze. „We hebben allemaal les gehad. Sommige paarden zijn bang; van de muziek bijvoorbeeld. Dan zetten ze het meteen op een lopen. Ik rijd op Idool. Hij luistert goed, maar het blijft een dier dat onverwacht kan reageren. Dat maakt deze voorstelling ook zo spannend.”

Elize in de Hollandsche Manege. Voorstellingen, Amsterdam. 26-29/12. Inl: elizeindehollandschemanege.nl

    • Brechtje Zwaneveld