Kleurrijke Monteverdi door lichte, mooie stemmen

In 1640 publiceerde Claudio Monteverdi zijn Selva morale e spirituale , het ‘morele en spirituele woud’, een kleurrijke verzameling gewijde en onafhankelijke composities. Dit kerkmuzikaal testament staat nog altijd in de schaduw van zijn opera’s, zijn Mariavespers en madrigalen. Dat die meer aandacht eisen is niet vreemd: ze zijn harmonisch vaak sterker gekruid. De Selva morale e spirituale mogen wat traditioneler zijn, ze tonen een andere, soms zeer uitbundige kant van de componist.

Het Zwitserse barokorkest La Cetra en Vokalensemble Basel hielden in de ZaterdagMatinee in het Concertgebouw een warm pleidooi voor dit repertoire. Onder Andrea Marcon plaatsten zij een aantal van deze briljante composities in een kader van de Venetiaanse liturgie in de zeventiende eeuw.

Het pas in 2012 opgerichte koor heeft een lichte klank. De jonge zangers, vaak met kleine stemmen, leken zich aanvankelijk wat ongemakkelijk te voelden in de Concertgebouwakoestiek, maar zongen mooi. Opvallend was sopraan Alice Borciani met haar jongensachtige timbre en wat zenuwachtig vibrato.

Zangers en orkest speelden met opstellingen om ruimtelijke effecten te creëren, verwijzend naar de praktijk in de San Marco in Venetië. Andrea Marcon liet zijn orkest gracieus klinken.

Merlijn Kerkhof