Eindeloze tranenregens sterven weg in de diepte

Bij Sergej Rachmaninov denk je aan zware donderbuien in het lage pianoregister, melodieën doortrokken van intens verdriet, en een hoge moeilijkheidsgraad voor de uitvoerenden. Op geen werk lijkt die typering meer van toepassing dan het Tweede pianotrio ‘élégiaque’. Rachmaninov schreef het trio naar aanleiding van de dood van Tsjaikovski. Eindeloze tranenregens domineren de drie delen, met die sombere cellosolo aan het begin, ongrijpbare variaties op een treurmotief in het oeverloze middendeel, en een uiteindelijk wegsterven in de donkere diepte.

Meesterpianist Vladimir Ashkenazy heeft het trio voor het eerst op cd gezet, samen met violist Zsolt-Tihamér Visontay en cellist Mats Lidström. Dat het een uitputtingsslag is, hóór je: in de climaxen gaan de uitstekende strijkers soms bijna ten onder. Ashkenazy weet zich te beheersen in de pianopartij, en toch een pathetische impact te bereiken.

De cd is aangevuld met het korte Eerste pianotrio, óók een elegie, en de beroemde Vocalise en een bewerkt nostalgisch lied, Droom. Op de cover staat een bosje overrijpe bloemen.

Floris Don

    • Floris Don