Twee keer goud en twee keer zilver

Wie?

Ireen Wüst (1986), schaatser. Veelvoudig Olympisch, wereld- en Europees schaatskampioen. Brabantse. Eén van de weinige Nederlandse sporters naar wie bij leven niet alleen een straat maar ook een stadion is genoemd: de Ireen Wüst IJsbaan in Tilburg – op sprintafstand van haar geboorteplaats Goirle.

Waarom?

Ze was weg, 2013 was het jaar van haar comeback.

Hoezo: weg?

Dat kun je inderdaad moeilijk zeggen van iemand die in 2011 goud won bij het WK-allround in Calgary, en in 2010 in Vancouver Olympisch kampioen werd op de 1.500 meter. Maar ze zegt het zelf. Die olympische medaille moest ze uit haar tenen halen. Na 2007, het jaar waarin ze maar één wedstrijd won, leek ze over haar hoogtepunt heen.

Hoe kwam dat dan?

Het kost haar nu eenmaal moeite om in vorm te komen, en als ze het was, kreeg ze vaak weer last van griepjes en verkoudheid.

Zulke verklaringen hoor je vaak...

...maar waren de halve waarheid. In 2008 raakte Wüst ernstig ‘overtraind’. Dat gaf ze dit jaar pas voor het eerst toe. Ze dacht dat haar vermoeidheid betekende dat ze te weinig trainde, maar het was juist te veel. Achteraf niet zo gek als je weet dat haar trainingsschema’s geënt waren op die van ploeggenoot Sven Kramer.

Ik vroeg me al af wanneer de naam van Sven Kramer zou vallen.

Veel topsporters realiseren zich niet dat ze verslaafd zijn aan het over hun eigen grenzen gaan. Het is een vrij recente ontdekking dat veel rust nemen zeker zo belangrijk is als hard trainen. Daar is Sven Kramer ook achter gekomen, die is er niet voor niets een jaar tussenuit geweest.

Reculer pour mieux sauter?

Noem het volwassen worden. Beleid op hoofdlijnen. Niet meer alles willen winnen, als je er maar bent op de belangrijke momenten. Zoals eerder dit jaar op de WK afstanden in Sotsji, waar ze twee keer goud en twee keer zilver won. Op de Winterspelen in Sotsji kan ze in februari trouwens flink wat concurrentie verwachten. Om te beginnen uit eigen land. Denk aan Jorien ter Mors, of Lotte van Beek. Maar vergeet niet dat Wüst heeft geleerd op het goede moment te pieken, en de ervaring van twee eerdere olympische toernooien heeft zij alleen.

Eén fan is alvast teleurgesteld.

Ik weet het: Boris Dittrich, voorvechter van homorechten, die had gehoopt dat Wüst, die met een vrouw heeft samengewoond, in Sotsji actie wilde voeren. Maar Wüst voelt er niks voor. „Mijn vriend zit er niet op te wachten”, zei ze.

Wat zegt Twitter?

@Liefdevollid „Laat WA en Max in een regenboogpak rondlopen, dan maak je pas een statement.” (12 augustus)