Ik heb gekozen om te leven

De burgemeester van Maastricht kreeg deze week van zijn gemeenteraad een „tweede kans”, na onthullingen over zijn liefdesleven.

Foto Rien Zilvold

„Ik liep al lang met het gevoel rond van ‘Jezus, als dit een keer uitlekt’. Dat begon in februari toen ik aan mijn man Albert Verlinde opbiechtte dat ik in Maastricht regelmatig vreemd gegaan was.”

De Maastrichtse burgemeester Onno Hoes (52) heeft twee turbulente weken achter de rug. De publicatie van een foto, waarop hij in de lobby van een hotel in Maastricht zoent met een jongeman, leidde tot een publieke discussie en politiek debat. Paste het privégedrag van Hoes – de man van showbizzjournalist Albert Verlinde – bij het ambt van burgemeester?

Onno Hoes 

Foto Rien Zilvold

De gemeentepolitiek bemoeide zich ermee, terwijl nieuwe berichten over Hoes verschenen. Hij bleek ook actief te zijn geweest op de homodatingsite Grindr. Een tweede jongeman meldde het bed met hem gedeeld te hebben. Wat een privézaak was, werd een publieke kwestie.

„Albert wist een heleboel dingen niet van mij”, zegt Hoes in zijn boerderij in Cromvoirt bij Den Bosch. „Met Oud en Nieuw, toen we op vakantie waren in Zuid-Afrika, realiseerde ik mij dat. Ik zag in ons hotel de ontwapenende vreugde van Albert. Ik merkte dat ik niet diezelfde authentieke liefde naar hem toe had. In februari heb ik mijn geheim aan hem onthuld. Dat was heftig, maar daar zijn we door heen gekomen. En het tweede wat ik bedacht was dat het geheim ook bekend kon worden op mijn werk en openbaar zou worden.”

Woensdagnacht bood hij zijn excuses aan aan de fractievoorzitters uit de gemeenteraad. Hij had te lang gezwegen en zijn gedrag had het ambt en de stad in opspraak gebracht, gaf hij toe. Van de gemeenteraad mag hij burgemeester blijven. Met die „tweede kans” is hij blij, zegt Hoes.

„Het burgemeesterschap van Maastricht is immers een droom. Toen ik in 2010 solliciteerde, dacht ik: ‘Ik ben precies de man die de stad en de regio nodig heeft’. Ik ging overtuigend de sollicitatie in. Maastricht en ik horen gewoon bij elkaar. Tegelijkertijd is het vijf dagen per week apart wonen ons opgebroken. Albert bleef in Brabant achter. Onze relatie werd in agenda’s gepland. Dan doe je niks meer spontaan.”

Bent u inmiddels gestopt met datingsite Grindr?

„Dat heb ik al begin dit jaar gedaan, nadat ik Albert alles opgebiecht had. Ik besefte dat ik dit als burgemeester niet moest doen. Het drong door dat het wel heel erg risicovol was. Ik deed overigens niks wat strafbaar was. Heel Nederland zit op zulke sites. Ik was niet continu op Grindr. Het zijn periodes geweest. Na een tijdje dacht ik dan weer: ‘Waar ben je mee bezig? Dit moet ik niet doen’. En dan kwam er weer een nieuwsgierige, onrustige periode. Dan was ik weer een paar maanden actief. Op de computer waande ik me veilig, maar op het world wide web is iedere foto, ook op Facebook of Grindr, openbaar. Dat realiseren veel te weinig mensen zich. Ik zou me nu niet meer prettig voelen bij het gebruik van zo’n app.”

Toch kwam begin deze week uw profielfoto met ontbloot bovenlichaam uit Grindr in de openbaarheid.

„Iemand heeft waarschijnlijk ooit een screenshot gemaakt. Mijn personal trainer zei lachend: ‘Hadden ze geen recentere foto kunnen nemen’. Die voelde zich beledigd omdat ik er nu beter uitzie.

„Waar kom je mensen in de gaywereld tegen? Op internet en in de kroeg. Daar is er één van in Maastricht. Ik was daar niet dagelijks. Hooguit eens per maand. In het begin kwam ik er vaker. Dat heb ik drastisch teruggebracht. Alleen met carnaval ben ik er wel elke dag even. Ik ben meer in andere cafés en etablissementen. Dus waar hebben we het over? Ik zou gewoon naar homocafés moeten blijven gaan. Maar ik merk aan mezelf wel enige terughoudendheid. Want er is veel geouwehoerd de afgelopen tijd. En er zijn zoveel roddels en leugens. Ik weet niet wie erachter zit. Ik weet niet wie er in die kroegen staan. Daar heb ik nu even geen zin in. Ik mag hopen dat het over een half jaar allemaal minder interessant is.”

Spijt van de zoen in de hotellobby?

„Hoe naïef kun je zijn? Het zijn bijna tl-balken die daar in die hotellobby hangen. Buiten donker, binnen licht. Iedereen kon het zien. Ik gaf de kus overigens niet, ik kreeg hem. Die had ik natuurlijk kunnen weigeren, maar het was al te laat. De kus zelf was niet het zwakke moment. De plek was het zwakke moment. In de homoscene is over het algemeen de seksuele moraal anders dan in de heterowereld. Daar gebeuren dingen sneller en openlijker. Daar komt die losheid vandaan, die in onze vriendenkring geaccepteerd is. Zo vreemd is het dus niet. Als je een burgemeester krijgt die homoseksueel is, dan haal je die lossere moraal ook binnen.

„Ik heb een keuze gemaakt in Maastricht: leef ik of leef ik niet? Ik heb gekozen om te leven. Alleen heb ik daarbij een te groot risico genomen. Gewone vrienden en kennissen van mij kregen vragen: ‘Heb jij ook iets met Hoes?’ Zij moesten de hele tijd uitleggen dat er niets meer was dan samen een borrel drinken. Vrienden waar ik mee uitging, waar ik contacten mee had of mensen die ik ontmoette op de site zeiden wel: ‘Kijk even uit. Waar ben je mee bezig?’

Hoe was dat op uw werk?

„In het stadhuis waarschuwde niemand. Het is een pijnlijk thema voor mensen, merk ik. Nu is het voor iedereen een thema aan het worden. Ik heb mensen op en rond mijn werk inmiddels wel gevraagd waarom ze mij niet gewaarschuwd hebben. Dan zeggen ze: ‘Jij bent de burgemeester. Daar zeg je dat niet tegen.’ De waarschuwingen over die homosite die ik van vrienden kreeg, heb ik onterecht in de wind geslagen. Dat is me nu dubbel en dwars duidelijk geworden. In twee weken tijd zes pagina’s in De Telegraaf. Elke avond Shownieuws op SBS6. Vijf straalwagens tijdens het overleg woensdag met de fractievoorzitters.”

Heeft u steun gehad van collega’s in de politiek?

„Ik heb de afgelopen week een aantal keren met de gouverneur gesproken. Woensdagavond, tijdens het overleg met de fractievoorzitters, belde minister Plasterk van Binnenlandse Zaken. Hij vroeg hoe het ging. Uit belangstelling, niet om een advies of om een reprimande te geven. Hij zei: ‘Je bent een goede burgemeester, Onno. Dus ik hoop echt dat jullie er samen uitkomen.’ Ook mijn collega’s uit Heerlen, Kerkrade en Sittard-Geleen belden, net als Eberhard van der Laan uit Amsterdam. Dat was ondersteunend. De meeste contacten had ik met Ton Rombouts, de burgemeester van Den Bosch. We kennen elkaar door en door. Hij zei: ‘Laat je niet gek maken’.”

Nooit overwogen om te stoppen?

„Ik had de makkelijkste weg kunnen kiezen en kunnen stoppen. Dat doe ik niet. Ik ben nu halverwege mijn benoemingstermijn. Ik heb altijd gezegd dat ik tot mijn pensioen blijf. Ik ben bereid en in staat om een deel van dat privéleven in te leveren omdat ik zo van deze baan, de stad en de mensen hou. De gemeenteraad vraagt overigens niet van mij om een monogaam huwelijk te gaan leiden. Ze gaan daar natuurlijk ook niet over, maar ze vragen wel om er niet meer mee geconfronteerd te worden. Binnen de vier muren van mijn huis mag ik doen en laten wat ik wil.

„De grootste val waarin ik kan stappen is dat ik zeg dat ik mij nu ga gedragen zoals iedereen vindt dat het hoort. Ik moet natuurlijk nog wel gewoon de stad in kunnen gaan met vrienden. Ik moet daar een nieuwe balans in vinden. Je kunt jezelf aanpassen, maar je kunt jezelf niet verloochenen.”

Dat begrijpt de gemeenteraad?

„Ik heb behoorlijk onderschat dat, als het over een datingsite gaat, niet iedereen zich realiseert dat je dan ook wel eens vreemd gaat. Daar kwam ik achter toen ik met de fractievoorzitters sprak. Sommigen vroegen: ‘Oh, u bent ook vreemd gegaan meneer Hoes?’ Dan realiseer je je dat er wel heel verschillende werelden aan tafel zitten. Maar ze zeiden ook: ‘Je hoeft jezelf niet te verloochenen, maar heb meer aandacht voor wat wij met elkaar verwachten van jou als ambtsdrager’. Dat vond ik een mooie uitkomst. Ik heb met tranen in mijn ogen gezegd dat ik dankbaar was voor het goede gesprek en voor de nieuwe kans.

„Ook in de gemeenteraad zitten mensen die wel wat wisten of vermoedden. Die dachten: ‘Als dit uitkomt, is er heisa’. Die hebben net als ik gehoopt dat het niet zou gebeuren. Dat is volgens mij ook waarom veel mensen zeiden dat ze mij niet konden wegsturen. We zijn allemaal een beetje ‘schuldig’ aan het ontstaan van deze situatie. Daarom voelt het ook goed dat we nu met elkaar hebben afgesproken: zand er over. Wat er uit het verleden nog naar boven komt zien we wel. Er kunnen zich misschien nog mannen melden, maar dat is dan zo. Ik heb het uitgesproken met Albert en de gemeenteraad is er klaar mee.”

Bent u niet bang dat het aan u zal blijven kleven?

„Voor de komende carnaval in Maastricht is het natuurlijk een fantastisch onderwerp. Albert en ik zitten altijd aan het Vrijthof op de tribune te kijken naar alles wat voorbijtrekt. Reken maar dat grote groepen toyboys ons een zoen komen geven.”

    • Paul van der Steen
    • Joep Dohmen