Houden van Holland

Rodaan Al Galidi voelt zich thuis in Nederland. Ondanks alle Nederlandse eigenaardigheden. De in Irak geboren schrijver stelde een liefdesverklaring op in vijf gedichten.

Gedicht over rijk zijn

Niet hier,

in het leven,

maar daar,

in de wachtkamer van de psycholoog

zit de Nederlander.

Hij is moe,

op,

kapot.

Niet van rijk zijn,

maar van rijk blijven.

Vergadering

Waarheen gaat de Nederlander?

Naar een vergadering.

Waar komt hij vandaan?

Van een vergadering.

Het huis is de vergadering

van de Nederlander met zijn hond.

De douche

is de vergadering

van de Nederlander met het warme water.

De slaap is de vergadering

van de Nederlander met zijn bed.

Wakker worden is de vergadering van de Nederlander met de haast.

De vergadering is de vergadering

van de Nederlander met de vergadering.

Een van jullie

Jullie kunnen zeggen

dat ik jullie

nu begrijp

en dat ik een van jullie ben.

Want in plaats van hard lachen,

glimlach ik.

In plaats van schreeuwen,

zwijg ik.

Ik ben nu

altijd op tijd,

ook als ik geen afspraak heb.

Ik eet nu niet omdat ik honger heb,

omdat het zes uur ’s avonds is.

Ik zeur niet omdat iets fout is gegaan,

maar omdat het misschien fout zal gaan

en in plaats van het leven te leven

denk ik het.

Ik hou van Holland

‘Ik hou van Holland’, zei de paraplu.

‘Het is mijn land.

Ik kan me geen ander land voorstellen

waar ik altijd zo mezelf kan zijn

en zo open voor iedereen.’

Gedicht over jong zijn

Het is mooi en fijn

om hier jong te zijn,

waar auto’s niet ontploffen,

waar brood een zak is en niet een droom.

Het is mooi en fijn

om hier jong te zijn,

waar de vliegtuigen vakantie zijn

en niet jihad,

waar vertraging een kwartiertje duurt

en niet een leven lang.

Het is mooi en fijn

om hier jong te zijn,

ver van moord, honger, angst.

Ach, het is zo fijn

om hier jong te zijn,

maar jammer genoeg

mag je niet ouder worden.

    • Rodaan Al Galidi