• Ik

Complicaties bij de geboorte

De aanstaande moeder vangt lopend de weeën op terwijl de vader, een enthousiaste doe-het-zelver, koffie schenkt en mij trots zijn zelfontworpen en getimmerde wieg en commode toont. Dan roept de moeder dat de vliezen zijn gebroken. Het vruchtwater is groen en dat is een potentiële complicatie. Om echte problemen voor te zijn wordt het veiliger

De aanstaande moeder vangt lopend de weeën op terwijl de vader, een enthousiaste doe-het-zelver, koffie schenkt en mij trots zijn zelfontworpen en getimmerde wieg en commode toont. Dan roept de moeder dat de vliezen zijn gebroken.

Het vruchtwater is groen en dat is een potentiële complicatie. Om echte problemen voor te zijn wordt het veiliger geacht als de baby in zo’n geval in het ziekenhuis geboren wordt.

In een stad als Rotterdam is dat nog niet zo simpel. Geboortes laten zich niet plannen, dus hoe vol of leeg de kraamafdeling is, is een beetje een loterij.

Vandaag treffen we het niet. Pas na 20 minuten bellen zijn we in het derde ziekenhuis welkom. Voordat we in de auto stappen luister ik nog even naar de hartslag van de baby, gelukkig goed.

Ik excuseer me bij de ouders dat er geen plaats is in het ziekenhuis van hun keuze en dat we wat verder moeten rijden.

De vader kijkt mij even schattend aan en zegt dan met een brede grijns:

„Geen plaats in de herberg eind december. Dat zegt toch wat. Ik voorspel dat mijn kind straks ver zal komen.”

Simone Valk

    • Ik