Ton deelde zijn metadata en nu weten we best wel veel van hem

Google op een smartphone. Metadata verzamelen betekent onder andere je zoekopdrachten inzien. Foto ANP/ Lex van Lieshout

Ton Siedsma houdt van Scandinavische thrillers, zocht online naar een snuggie en bekeek een video van Rick Astleys ‘Never Gonna Give You Up’ op YouTube. Specifiek, vooruit, maar relatief onschuldig. Dit zijn echter maar een paar minuscule dingen die je aan de hand van metadata heel gemakkelijk over personen te weten komt. Siedsma liet De Correspondent zijn metadata van een week inzien.

Dat levert een bijzonder fascinerend stuk op. Metadata, het begrip dat in de huidige spionagekwestie rond de NSA veel wordt genoemd, is een vaag begrip. Het zijn niet de inhoudelijke gegevens van de communicatie, maar gegevens over die communicatie. Met welk nummer belt iemand, wie belt iemand, wanneer? Wie mailt die persoon, wat is het onderwerp? En waarnaar surft iemand? Ook al is het niet inhoudelijk, uit de analyse van de gegevens van Ton Siedsma, gedaan door experts, blijkt dat je genoeg inhoudelijks te weten kunt komen.

Aan het eind van het stuk weten we eigenlijk heel veel over Ton, die voor Bits of Freedom blijkt te werken. Over zijn sociale leven, zijn voornaamste contactpersonen, zijn surfgedrag, zijn politieke voorkeur. Ook zijn dagelijkse ritme valt prima op te maken uit de data.

“Ton heeft ook een lichtere kant. Hij bekijkt YouTubefilmpjes als ‘jerry seinfeld sweatpants’, ‘brab guus meeuwis’ en Rick Astley’s Never gonna give you up. Ook bekijkt hij een filmpje van Roy Donders, de Brabantse reality-tv-sensatie. Op internet leest hij over ‘cats wearing tights’, ‘disney princesses with beards’ en ‘guitars replaced by dogs’. Ook was hij op zoek naar een snuggie - een deken die je aan kunt trekken. Zijn oog is gevallen op de Batman Lounger Blanket With Sleeves. En oh ja, hij is intensief op zoek naar een goede koptelefoon (met bluetooth als het even kan).”

Het stuk van Dimitri Tokmetzis zorgt ervoor dat een vaag begrip als metadata opeens heel concreet wordt gemaakt. Als je aan het eind eventueel nog niet genoeg geschrokken was, laat hij zien dat met een klein beetje aanvullende informatie ook heel gemakkelijk ingebroken kan worden op afgeschermde accounts. En dit is dan nog maar “kinderspel” vergeleken bij wat de inlichtingendiensten kunnen.

Lees het hele artikel van Dimitri Tokmetzis bij De Correspondent.