Het is je boy next door

Wat is er dit weekend te doen? Rolinde Hoorntje spot trends en tipt

Brandweerman, juf of ‘bij de plisie’. Stelde je een kleuterklas de vraag der vragen tien jaar terug, dan was het antwoord eenduidig. Tegenwoordig hebben kleine jongens andere dromen. En hun ouders ook.

Natalie Elizabeth Weiss, dj en producer in New York, opende onlangs de eerste ‘dj’-school voor peuters (2+). Dat was natuurlijk in Brooklyn, New York. Maar ook het Sound Engineering Institute Amsterdam ziet ze steeds vaker komen: kleine jongens met grote dromen. Dj-les voor kinderen hebben ze nog niet – je kan je inschrijven voor een cursus muziekproductie vanaf 16 jaar – maar het SAE ziet wel een trend: steeds meer jongeren ambiëren een carrière als dj of producer.

Er was een tijd dat ouders niet vrolijk werden van het vooruitzicht van een nachtelijk bestaan vol drank en drugs. Maar ook dat lijkt te veranderen. Jägermeister – jawel, een drankmerk – probeert begrip te kweken voor de avontuurlijke carrièrewens met een filmcampagne. In de serie My Son the Dj zien we draaitafelhelden in een ontwapenende positie: aan de keukentafel bij hun ouders thuis.

In de nieuwste aflevering danst Job Jobse (24) met moeder, vader en hond op Franse chansons in Amsterdam. Job Jobse is de ideale boy next door. Hij lijkt een beetje op een cherubijntje met die blozende appelwangen en blonde haren – als je de gebreide hipstertrui wegdenkt.

Vroeger droeg Job Jobse een tien maten te grote basketbaljas en bepoederde hij zijn haar met bakmeel om op Eminem te lijken. Toen luisterde hij „alleen maar hiphop” met het volume open en zijn tienerkamerdeur dicht. Muziek die toen ook het liefste al aan zijn moeder had willen laten horen, „maar je begreep het gewoon niet, mamma”.

Nu varieert Job van popklassiekers tot heen-en- weer-wieg house en steviger platen daartussen. Afgelopen zomer was zijn eerste optreden op Lowlands. Hij overnachtte in een tentje op de gewonemensencamping. „Veel gezelliger dan de artiestencamping”, vertelde hij in de rij voor de catering. Hij was, echt waar, „ gewoon een beetje zenuwachtig” – het was de eerste keer op Lowlands. Zijn festivalmunten bewaarde hij in een tasje om zijn nek.

Vier uur later draaide Job de X-ray plat. ‘Job Jobse is klaar voor de grote podia’, kopte 3voor12 de volgende dag.

Toch zegt Job nog steeds gewoon hallo in de rij bij de Albert Heijn als hij soms niet ook een beetje verlegen is. Nog steeds vlecht hij even makkelijk een commerciële hiphopknaller als ‘Slapeloze Nachten’ door een set als de volgende release van Life & Death, het houselabel waarvan hij inmiddels manager is.

En Jobs moeder? Die begrijpt het nu best. Platen mixen is „gewoon zorgen dat de ene draad in de andere overloopt”, legt ze liefjes in My Son The DJ uit. „Eigenlijk net breien.”

En de juf was altijd al verliefd op Job.