Glazen huis

Gisteravond aten de 3FM-dj’s Giel Beelen, Coen Swijnenberg en Paul Rabbering geroosterde kabeljauwfilet, gebraden hertenfilet met boerenkool en Fryske bluf (een Fries dessert met koffie, Beerenburg en vanille-ijs). Niet eten en weinig slapen, daar werd je labiel van. Heftige shit. Dit was nieuws. Na afloop van hun ‘laatste avondmaal’ stonden ze de verzamelde pers te

Gisteravond aten de 3FM-dj’s Giel Beelen, Coen Swijnenberg en Paul Rabbering geroosterde kabeljauwfilet, gebraden hertenfilet met boerenkool en Fryske bluf (een Fries dessert met koffie, Beerenburg en vanille-ijs).

Niet eten en weinig slapen, daar werd je labiel van. Heftige shit.

Dit was nieuws.

Na afloop van hun ‘laatste avondmaal’ stonden ze de verzamelde pers te woord. Voor de zoveelste keer mochten ze vertellen hoe zwaar ze dachten dat ze het gingen krijgen in ‘Het Glazen Huis’ te Leeuwarden, waar ze zes dagen gingen vasten en radiomaken voor het goede doel.

Zwaar dus.

Coen zag op tegen het gebrek aan privacy, we moesten beseffen dat het hier een glazen huis betrof. „Continu de spotlights op je gericht, dat zijn wij radiojongens niet gewend.”

Paul had het hert laten staan. Zijn vriendin had hem ter voorbereiding op rantsoen gezet. Ik had het filmpje voorbij zien komen waarin ze met een staafmixer een wortel pureerde – daarna at hij een wit bakje met die drab ook echt leeg.

Giel, ‘de ervaringsdeskundige’ (hij deed al voor de achtste keer mee), zei dat je je op zoiets heftigs als Serious Request niet kon voorbereiden. Hij kreeg sowieso geen hap door zijn keel omdat hij een paar uur eerder afscheid had moeten nemen van zijn vriendin. „Dat blijft toch het heftigste.”

Paul: „Het is een kwestie van neus dicht en gaan. We stappen echt in een rollercoaster.”

En zo ging dat maar door.

Niet eten en weinig slapen, daar werd je labiel van.

Heftige shit.

Of zoals ze zelf zeiden: „Best een dingetje.”

Een dag eerder zaten ze er bij Pauw & Witteman ook al niet luchtig over te doen. Daarna mocht de ook aangeschoven Eric Corton kort voor enige duiding zorgen. Het ging dus om Burundi, hij was er zelf geweest. Ze hadden er schoon water nodig, om de diarree de wereld uit te helpen.

Even later volgde een fragment uit Zomergasten waarin Hans Teeuwen zich afvroeg waarom de dj’s eigenlijk niet aten.

DJ Paul gaf het antwoord.

„Hij begrijpt er niets van. Het is gewoon een statement. We kunnen ook wel eten. We kunnen ook taart eten.”

Wat hij eigenlijk zei: het is allemaal gelul.

Gewoon een dingetje.

Dat we door al die heftige shit uit Burundi niet gaan denken dat zes dagen radiomaken vanuit een glazen huis je in de kouwe kleren gaat zitten.

    • Marcel van Roosmalen