Lijnwijnlijn

In de VS domineert light-bier de markt: dat moest voor wijn ook kunnen // Maar is ‘lijnwijn’ lekker? // Kenner Nicolaas Klei heeft zijn twijfels: „Als ik hier een glaasje van krijg, doe ik er heel lang mee”

Lichte, luchtige wijn met weinig calorieën. Dat klinkt niet verkeerd met de overdaad van de feestdagen in aantocht. Maar is zo’n lichtgewicht wijn ook lekker? Wijnkenner Nicolaas Klei neemt de proef op de som. Geen verhoging van de feestvreugde, is zijn conclusie.

Cola, chips, bier: elke categorie in de voedingsindustrie heeft tegenwoordig zijn light-variant. En light ligt nog steeds goed in een markt waar consumenten streven naar een ‘supermodelsilhouet’.

Zeker in de Verenigde Staten, waar ‘gewoon bier’ een Bud Light is. Amerikaanse mannen zijn massaal aan het light-bier. Wat met bier kan bij de man, kan ook met wijn bij de vrouw, moeten diverse wijnproducenten hebben gedacht.

Dus kan de Amerikaanse vrouw sinds 2012 haar lol op met wijnen als Skinnygirl en Skinny Vine. De etiketten van deze waistline wines laten weinig misverstand bestaan. Deze wijn houdt je slank en strak, schreeuwen ze als het ware.

De Amerikaanse tv-celeb en gezondheidsgoeroe Bethenny Frankel breidde haar Skinnygirl-wijnlijn dit najaar uit met vier nieuwe varianten: een prosecco, chardonnay, pinot grigio en cabernet sauvignon.

Per glas van een kleine 150ml bevatten alle wijnen 100 kilocalorieën. Treasury Wine Estates, het Australische bedrijf achter de bekende wijnmerken Lindeman’s en Penfolds, ontwikkelde de Skinny Vine-lijn met een Slim Chardonnay, Thin Zin en Mini Moscato. Een glas van 150 ml bevat tussen de 85 en 95 kilocalorieën. Als je een ‘normale’ wijn drinkt, zit je al snel op 110 tot 140 kilocalorieën.

Van vroeg oogsten krijg je lijnwijn...

Hoe maak je zo’n lichtgewicht wijn? Er zijn twee mogelijkheden: eerder oogsten of knutselen aan het alcoholgehalte. Wijnen die vroeg worden geoogst bevatten minder suikers en dus minder alcohol en calorieën. Want hoe rijper de druif, hoe hoger het suikergehalte. Andere optie: via een mechanisch filtratieproces kunnen wijnproducenten als het ware alcoholdeeltjes afromen. Skinnygirl wil niets kwijt over het productieproces, Skinny Vine wel.

De wijnen van Skinny Vine ondergaan volgens woordvoerder Elizabeth Hooker van Treasury Wine Estates, het „delicate” filtratieproces. Volgens haar doet dat niets af aan de smaak. Ze schermt met een consumentenonderzoek van Treasury Wine Estates zelf. Zestig procent van de deelnemers gaf de voorkeur aan de Mini Moscato, Slim Chardonnay en Thin Zin in plaats van respectievelijk een reguliere muskaatwijn, chardonnay en witte Zinfandel.

Wijnspecialist Nicolaas Klei, bekend van de Omfietswijngids, is nog niet overtuigd: „Hoe meer je met wijn doet, hoe minder die wordt. De lekkerste wijn bestaat uit druiven plukken, in een vat gooien. Niets toevoegen en niets weghalen.”

Is zo’n lichtgewicht wijn nu een feest voor de smaakpapillen of niet? Een light-product is vaak een slap aftreksel van het ‘volle’ origineel.

Klei wil wel „zo’n slanke wijn” proberen. Hij proeft blind een reguliere rosé en een low calorie-rosé van het merk Skinnygirl. Hij twijfelt welke wijn light is. Na wat wikken en wegen plakt hij het label ‘slank’ op de verkeerde rosé.

Niet verwonderlijk. Skinnygirl mag dan het beperkte aantal calorieën groots promoten, maar een normale rosé met 107 kilocalorieën per 150 ml (volgens het Voedingscentrum) wijkt nauwelijks af van de 100 kilocalorieën die een Skinnygirl rosé bevat.

Klei zou zeker niet omfietsen voor de Skinnygirl rosé. Hij noemt de wijn „vlak, geen groot feest, ook niet heel vies. Maar als ik hier een glaasje van krijg, doe ik er heel lang mee, uit een soort beleefdheid”. Hij typeert de wijn als een „doorsnee goedkope Californische limonaderosé”. En dat terwijl de wijn niet goedkoop is, de Amerikaanse consument betaalt er zo’n 15 dollar per fles voor.

...maar de smaak gaat ook achteruit

De low-calorie-wijnen zijn nog niet doorgedrongen tot de Europese markt. Volgens Hooker lijkt de Europese consument nog weinig trek te hebben in deze wijnen. Houden zo, betoogt Klei. „Ik vind het sowieso onzin. Je gaat met die wijn klooien, dus de smaak gaat achteruit. Als je bang bent voor de calorieën, dan drink je toch een glaasje minder.”

Los van de smaak, heeft het toverwoord ‘skinny’ waarschijnlijk niet zo’n magische uitwerking op een nuchtere Nederlander. Sterker nog, de wijn boet eerder in aan appetijtelijkheid. Klei: „De naam Skinnygirl roept toch iets van een anorexia-achtig meisje op.”

    • Maaike Mulder