Draagbare gadgets: navigatiepruik en smartbra

De volgende generatie wearable tech gaat verder dan een smartwatch of een wireless bril met ingebouwde projector. Bereid je voor op de digitale pruik en de slimme bh.

Er is hoop. Althans voor kale technologieredacteuren. Afgelopen maand lekte een patent uit van het Japanse elektronicabedrijf Sony. De SmartWig is een pruik vol ingebouwde sensoren, waarmee je je kruin ongezien kunt behangen met onder meer een gps-ontvanger, wifi-verbinding, een kleine computer, een camera, laser- en radarsensoren en een motortje dat trillingen doorgeeft aan de hersenpan.

Wat moet je met zo’n elektronicawinkel op je hoofd? Een van de toepassingen is dat visueel gehandicapten er veilig mee kunnen rondlopen. Wie weet hebben soldaten ook wel iets aan een navigatiepruik, die volgens de patentaanvraag bediend kan worden met ‘schakelaars in de bakkebaarden’. Het document vermeldt niet of het researchteam daarna schaterend op weg ging naar de volgende kroeg.

De Smart Wig, tekening uit Sony’s patentaanvraag

De pruiktechnologie doet het ook leuk op bruiloften en partijen, als hightech feestmuts. Zelfs op het werk komt ie van pas: tijdens een presentatie kan de spreker de Powerpoint-dia’s verwisselen door zijn wenkbrauwen op te trekken. Of door alleen aan de volgende dia te denken, dankzij elektroden in de pruik die het brein van de drager aftasten.

Smart is een populair voorvoegsel

De SmartWig houdt alle opties open – kenmerkend voor de wearable tech-hype. Dat is de verzamelnaam voor draagbare gadgets als bewegingmeters, slimme horloges en Google Glass, de projectiebril die als een verlengstuk van je telefoon functioneert. ‘Smart’ is net zo’n populair voorvoegsel als de ‘i’ van Apples iMac en iPod destijds.

Analisten hebben hooggespannen verwachtingen: „10 miljoen Glasses in 2016! 39 miljoen slimme horloges in 2018! 19 miljard dollar wereldwijde omzet!”. Maar het merendeel van de verkochte wearables bestaat uit simpele sensoren voor fitnessfreaks en lifeloggers. De fanatici die elke stap, elke hartslag en elke ademteug van hun gehaaste bestaan willen vastleggen. Dit zijn domme gadgets vergeleken bij de smartwatches en smartglasses die ons leven écht moeten gaan verrijken.

No apps, no glory

Apparaten worden alleen smart met goede software. Een klassiek kip-ei-probleem van elke nieuwe hardwaregeneratie: no apps, no glory. In deze prille fase hanteert iedereen zijn eigen besturingssysteem en softwaresmaak. Ontwikkelaars moeten aparte apps bouwen voor Glass, voor het Gear-horloge van Samsung, voor Sony’s smartwatch, voor de Pebble Watch en straks voor horloges van Apple en Microsoft. Er wordt geëxperimenteerd in de marge, maar op dit moment voegen brillen en horloges weinig toe aan wat je smartphone al kan.

Er is één sector die een duidelijke toepassing heeft voor wearable tech: de gezondheidszorg. Met draadloze sensoren kun je patiënten beter in de gaten houden. Als verzekeraars en artsen zulke gadgets voorschrijven, is afname verzekerd. Vandaar dat de techsector zich graag op medische problemen stort.

Onderzoekers van Microsoft publiceerden deze week een rapport over emotionele eetaanvallen. Ze bouwden een prototype van de SmartBra, een slimme bh die stressniveaus meet en een waarschuwing afgeeft voordat iemand de koelkast plundert. In de SmartBra zitten sensoren en een klein moederbord. In driekwart van de gevallen konden de onderzoekers aan de hand van ademhaling, hartslag en bewegingsniveaus voorspellen wanneer de proefpersonen (hoofdzakelijk vrouwen) een eetaanval zouden krijgen.

Een vrouwelijke collega ergerde zich hardop aan dit Food & Mood rapport: „Eetstoornissen, stemmingsschommelingen, bh’s… wat een seksisme! Ik eis een boxershort vol sensoren voor dubieuze doeleinden.”

Ter geruststelling; de onderzoekers zijn bijna allemaal vrouwelijke wetenschappers, gespecialiseerd in mens-computer-communicatie en ‘emotietracking’. Wie weet schroeven ze nu net een prototype van de SmartShorts in elkaar.

Hmm, dan toch liever een SmartWig.

    • Marc Hijink