Jonge, fruitige Beatles op ‘Live at the BBC, 2’

Daar klinken de Beatles weer. Jong, fruitig, onbezorgd in het vervolg op Live at the BBC van de Beatles uit 1994. Voor de tweede keer komen niet eerder uitgebrachte mooie mono-opnames en radio-interviews bij de BBC in informele sfeer uit die de band tussen 1963 en 1965 opnam. Waarom dat nu pas, bijna twintig jaar later extra uitkomt, wordt niet onthuld; dat had kennelijk te maken met de beperktheid van opnametechnieken.

Het eerste verschenen overzicht met opnames die Paul McCartney, John Lennon, George Harrison en Ringo Starr maakten voor de BBC, ze bezochten de zender in totaal 275 keer, was destijds al een traktatie. Deel 2 is dat ook, maar voegt in essentie vrij weinig toe. Dat neemt niet weg dat er heel wat aardigs op deze tijdcapsule valt te horen. De vier bestudeerden in die tijd nauwgezet de Amerikaanse hitlijsten, om behalve hun eigen liedjes veel covers te spelen. Het waren liedjes die ze leuk vonden, van artiesten die ze bewonderden in de late jaren vijftig, zoals Chuck Berry, Buddy Holly en Little Richard. Dat leverde versies op van bijvoorbeeld een stevig uitgevoerde Twist and Shout van The Isley Brothers – heel hip voor een bandje om te kunnen spelen. Bijzonder is ook het met vaart gebrachte Beautiful Dreamer van Stephen Foster. Het konden ook onbekendere B-kantjes zijn. En omdat Ringo zeelui kende, kwam de muziek snel van ver. Zoals Memphis, Tennessee , met z’n aantrekkelijk riffje.

Op de radio waren ze ‘zichzelf’. Paul McCartney zegt in zijn voorwoord van dit tweede deel, dat wederom twee cd’s bevat, een hoop energie te horen in de opnames. „We gaan ervoor, niets houdt ons tegen, we proberen de beste performance neer te zetten van ons leven.” Dat is waar, en die blijmoedigheid slaat weer over. Maar het kan ook te jolig worden, zoals het verjaardagslied Happy Birthday Dear Saturday Club.

De interviews tussendoor zijn leuk , maar je wilt het geklets, de fanverzoekjes en grapjes eigenlijk vooral snel overslaan om verder vast te stellen hoe de mythe rond dit ‘onschuldige’ bandje groeide.

Amanda Kuyper

    • Amanda Kuyper