Op hoog niveau, bijzonder en écht Chinees – zonder tl

Bij restaurant Oceania krijg je een dekseltje bij je theekopje. Daar wapperen chique Chinese dames mee tijdens het blazen, om de thee sneller af te koelen, legt de meer dan behulpzame kelner uit. „Maar dat is wel heel ouderwets hoor”, voegt ze er aan toe. Net als bier drinken bij Chinees eten, „ook heel ouderwets” – beter drinken we een goede rode wijn.

Oceania oogt als een chique, sobere versie van een typische Chinees. Rode vensterbanken met een bonzaiboompje, wandgrote muurschildering, houten modelscheepje en een dame in zo’n traditioneel rood jurkje. Maar de rest van de bediening zit strak in het pak, de tafels zijn gedekt met linnen, de jas wordt netjes aangenomen, hete doekjes voor en na de maaltijd. Op het toilet liggen opgerolde handdoekjes en er hangt een poster met etiketjes van Mouton Rothschild. Tegelijk draaien ze instrumentale oosterse kitschversies van Elton John’s Nikita en Minnie Ripertons Loving you.

De kaart is uitgebreid, bevat klassiekers, maar ook veel ruimte voor avontuur. We vatten de tips van Krabbé – „de oesters, de eend, de gestoomde vis” – daarom wat ruimer op. Onmiddellijk valt mijn oog op de abalone, hier vertaald als diepzeeoester. Dit zeedier staat bekend als een hemelse delicatesse in het verre oosten. Ik wil het dolgraag proeven. Alleen, de abalone staat op de kaart met zeekomkommer voor 135,80 (en zonder voor 101,80). Gelukkig serveren ze de beestjes ook buiten de kaart om per stuk voor 25,-. En dat is de ervaring wel een keertje waard. Abalone is eigenlijk met niets te vergelijken. Het is een schelp (zoals een oester), maar het weekdier zelf is dik en heel vlezig – je kunt er echt doorheen snijden. De smaak is gek genoeg helemaal niet zo zilt. Het doet nog het meeste denken aan een stevige paddenstoel. Een fijne, intense smaak.

Verder proeven we lekkere ha kau (gestoomde garnalenpasteitjes, 7,80) met volwassen zoete chilisaus, twee heerlijke dikke softshell-crabs (16,80) en ijsbergslarolletjes met fijn gekruid eendengehakt (drie stuks, 12,80). Bij de voorgerechten mogen we nog een biertje drinken, terwijl de wijn vast staat te ademen. Ik had eigenlijk de St. Joseph (48,-) gekozen, maar voor dat geld konden we toch echt beter de Paveil de Luze (Margaux ’07; 49,-) nemen, aldus onze tafeldame. We sputterden niet tegen – en kregen er geen spijt van. De diepe, volle wijn combineert heerlijk met de uitgesproken smaken van de Chinese keuken. Ze is ook „alvast zo brutaal” geweest om voor ons witte rijst te bestellen, vanwege de uiteenlopende smaken van de hoofdgerechten. Niet onverstandig.

We eten siu yuk (geroosterd spek, 20,80): lekker, hoewel de gefrituurde korst de subtiele vetsmaak van het buikspek een beetje in de weg zit. De clay pot beef (gestoofde runderborst met steranijs, 23,80) wordt geserveerd in een traditionele aardewerken pot. Leuk, maar de borst had wel wat langer mogen stoven. Dat waren de minpuntjes (bestel overigens ook liever geen toetjes, kans is dat u opgescheept zit met een coupeglas vol bolletjes stemgember overgoten met pure room – niet oké).

De vijfkruiden-inktvis is een absoluut topgerecht (25,80), de Maleisische viscurry van kabeljauwhoofd (ook 25,80) is heel bijzonder (de kruidenmix wordt vier keer per jaar ingevlogen door Singapore Airlines) en niet te vergelijken met een Indiase of Thaise variant. De olieachtige rode curry heeft een diepe, gerookte cayennesmaak; je zou met je ogen dicht bijna denken dat je Surinaams zit te eten. De zoete sojasaus bij de kikkerbilletjes (24,80) is gewoon valsspelen – daarin is álles lekker. Maar ook de billen zelf zijn perfect mals gegaard met een krokant jasje.

Bij Oceania kun je op hoog niveau, bijzonder en écht Chinees eten. En dan zonder de tl-verlichting van de Zeedijk, maar met nette bediening en goede wijn. Het is niet goedkoop, maar overstijgt dan ook, zoals Krabbé zegt, absoluut het niveau van een buurtrestaurant. En u hoeft echt geen rare dingen te eten, ze hebben ook gewoon Pekingeend en kung pao-kip.

Elke week test onze recensent Joël Broekaert het favoriete Amsterdamse restaurant van ’n bekende Nederlander.