Zijn studie is voorlopig voorbij

Met zijn beschadigde hersens komt het weer goed. Maar dat kan nog lang duren.

Mishandeling in Eindhoven, januari 2013. Vandaag is uitspraak in hoger beroep. Beelden beveiligingscamera

Max kan dit stuk waarschijnlijk niet in één keer uitlezen. Als hij zich moet concentreren wordt hij misselijk, duizelig en krijgt hoofdpijn. Dat is sinds kort, sinds zes jongens hem van de fiets trokken en op zijn hoofd intrapten.

Max, een 24-jarige TU-student uit Delft, fietst in juli door de stad. Als hij een bruggetje oprijdt, roepen een paar jongens wat naar hem. Max roept wat terug. Dan wordt hij van de fiets getrokken en krijgt hij klappen. Max herinnert zich alleen wat flarden. „Ik lag op de grond met mijn armen boven mijn gezicht. Het enige wat ik zag waren schoenen boven mijn hoofd.” De schoenen zouden zo hard op zijn hoofd stampen dat zijn hersenen beschadigd raakten.

Concentreren kan Max zich nauwelijks meer. Toch wilde hij in september beginnen aan zijn master op de universiteit. „Ik heb het een week geprobeerd. Het ging niet. Ik moest twee weken bijkomen.”

Nu zit hij vooral veel thuis. Zijn studie moet later maar. Ook zijn sociale leven is moeilijker. Afspreken met een groep vrienden kan maar heel kort, anders is het te druk. Wat wel gaat, is iedere dag een kwartiertje op de laptop en twee krantenartikelen per dag lezen en een uurtje tv. Hardlopen mag ook nog. Maar dat is het dan wel.

Met zijn hersenen komt het weer goed, zeggen de artsen, maar dat kan een jaar duren, misschien zelfs langer. Wat niemand hem kan vertellen is hoe lang hij last zal hebben van de geestelijke schade. Pas had hij zijn intakegesprek bij een psycholoog.

Deze maand was de rechtszaak tegen de jongens. Voor het eerst sinds de molestatie zag Max ze. „Ik had verwacht dat ik angstig zou worden, maar ik werd juist heel boos. Dat die gasten gewoon even hebben besloten dat mijn leven nu anders is. Ze hebben wel gezegd dat het ze spijt, maar de manier waarop...”

Van de zes jongens kregen twee een celstraf: zes maanden, waarvan vier voorwaardelijk, en een taakstraf van 240 uur. Zij staan op camerabeelden, de andere vier niet. „Ik heb hier er langer last van dan zij, dat is toch heel vreemd.”