Dik aangezette vervolgfilm

Sinds de vorige Mees Kees-film lijkt de stagiair die zelf nog nat achter de oren is maar plotseling een eigen klas krijgt op de school van de neurotische directrice Dreus (Sanne Wallis de Vries), er niet veel bij te hebben geleerd. Het aardige van die film was natuurlijk het idee van een meester die zelf nog een kind is, maar in al zijn onhandigheid wel een pedagogisch natuurtalent. In de tweede film worden niet de karakters en de situaties uitgediept, maar wordt alles wat al bekend is nog wat dikker aangezet. Daardoor wordt er vooral een aantal losse, anekdotische incidenten gepresenteerd die met schoolkamp te maken hebben: verdwalen, tent opzetten, bedplassen. En is er een slordig subplotje over de analfabete kok Moos Koos om financier Stichting Lezen & Schrijven te plezieren, maar die voor kinderen in de basisschoolleeftijd niet echt een meerwaarde heeft.

Dana Linssen